Γαλλία και Γερμανία κοντά σε συμφωνία για τους θερμικούς κινητήρες

• Η διαφορά βρίσκεται στο υπόλοιπο 10%
• Τι σημαίνει για όποιον σκέφτεται να αγοράσει αυτοκίνητο
• Στο ίδιο πακέτο και το «Made in Europe»
• Η συμφωνία δύο χωρών δεν αρκεί

Θα πωλούνται καινούργια αυτοκίνητα με κινητήρα εσωτερικής καύσης στην Ευρώπη μετά το 2035; Η συζήτηση παραμένει ανοιχτή και μια διαπραγμάτευση ανάμεσα στη Γαλλία και τη Γερμανία μπορεί να επηρεάσει την απάντηση. Σύμφωνα με το Reuters, οι δύο χώρες πλησιάζουν σε κοινή θέση για χαλάρωση των στόχων εκπομπών CO₂, η οποία θα άφηνε μεγαλύτερο περιθώριο στους κατασκευαστές.

Το βασικό σημείο του σχεδίου είναι η μείωση των εκπομπών κατά 90% το 2035, σε σχέση με τα επίπεδα του 2021, χωρίς υποχρέωση κάλυψης της υπόλοιπης διαφοράς μέσω πρόσθετων μέτρων. Το πρακτορείο επικαλείται διπλωματικές πηγές και διευκρινίζει ότι η γαλλογερμανική πρόταση δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί.

Η διαφορά βρίσκεται στο υπόλοιπο 10%

Ο αριθμός 90% δεν εμφανίζεται για πρώτη φορά στο τραπέζι. Όπως αναφέρει το Reuters, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή είχε προτείνει την προηγούμενη χρονιά μείωση των εκπομπών των αυτοκινήτων κατά 90% το 2035. Εκείνη η πρόταση, όμως, προέβλεπε ότι οι κατασκευαστές θα έπρεπε να καλύπτουν τη διαφορά έως το 100% με αντισταθμίσεις, όπως η χρήση χάλυβα χαμηλού ανθρακικού αποτυπώματος και εναλλακτικών καυσίμων.

Το σχέδιο που συζητούν Παρίσι και Βερολίνο αφαιρεί αυτή την πρόσθετη υποχρέωση. Με άλλα λόγια, δεν αλλάζει μόνο ένας αριθμός: αλλάζει και το τι θα χρειάζεται να κάνουν οι αυτοκινητοβιομηχανίες για να συμμορφώνονται με τον στόχο. Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, η συγκεκριμένη κατεύθυνση βρίσκεται κοντά στις επιδιώξεις των γερμανικών κατασκευαστών.

Χρειάζεται, πάντως, προσοχή στην ανάγνωση του ποσοστού. Μείωση εκπομπών κατά 90% δεν σημαίνει ότι το 10% των καινούργιων αυτοκινήτων θα μπορεί αυτομάτως να είναι βενζινοκίνητο ή diesel. Πρόκειται για στόχο εκπομπών και όχι για απλή ποσόστωση πωλήσεων ανά τεχνολογία κινητήρα.

Τι σημαίνει για όποιον σκέφτεται να αγοράσει αυτοκίνητο

Προς το παρόν, η διαπραγμάτευση δεν αλλάζει κάτι στην αγορά ενός αυτοκινήτου σήμερα. Αφορά τους μελλοντικούς κανόνες για τα νέα αυτοκίνητα, όχι κάποια ανακοινωμένη απαγόρευση κυκλοφορίας των οχημάτων που βρίσκονται ήδη στον δρόμο.

Αν η γαλλογερμανική θέση υιοθετηθεί τελικά σε ευρωπαϊκό επίπεδο, θα δώσει στους κατασκευαστές μεγαλύτερη ευελιξία για τη σύνθεση της γκάμας τους μετά το 2035. Δεν προκύπτει, ωστόσο, από το συγκεκριμένο ρεπορτάζ ποια μοντέλα ή συστήματα κίνησης θα διατηρήσει κάθε εταιρεία, ούτε με ποιους ακριβώς όρους.

Γι’ αυτό και ο τίτλος «καταργήθηκε το 2035» θα ήταν πρόωρος. Αυτό που υπάρχει σήμερα είναι μια προσπάθεια αλλαγής των απαιτήσεων, όχι ολοκληρωμένη νομοθετική απόφαση.

Στο ίδιο πακέτο και το «Made in Europe»

Η διαπραγμάτευση περιλαμβάνει ακόμη ένα ζήτημα με σημασία για την παραγωγή αυτοκινήτων: ποιες χώρες θα καλύπτονται από τους ευρωπαϊκούς κανόνες τοπικού περιεχομένου και χαμηλών εκπομπών για προϊόντα που αγοράζονται μέσω δημόσιων προμηθειών ή επιδοτούμενων προγραμμάτων.

Η Γαλλία έχει υποστηρίξει τον περιορισμό αυτών των προϊόντων σε όσα κατασκευάζονται εντός Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η Γερμανία και άλλα κράτη προκρίνουν ευρύτερη συμμετοχή, ώστε να περιλαμβάνονται χώρες με στενές σχέσεις στις αλυσίδες εφοδιασμού και εμπορικοί εταίροι.

Η προσωρινή κοινή πρόταση ανοίγει τον δρόμο για να περιληφθεί και η Βρετανία στο «Made in Europe» για τον κλάδο του αυτοκινήτου. Αυτό θα συνοδευόταν από προϋποθέσεις αμοιβαιότητας και ευθυγράμμισης με ευρωπαϊκούς όρους για επενδύσεις τρίτων χωρών και μέτρα εμπορικής προστασίας.

Η συμφωνία δύο χωρών δεν αρκεί

Ακόμη και στη Γερμανία δεν υπάρχει πλήρης σύμπτωση απόψεων. Σύμφωνα με το Reuters, ο υπουργός Περιβάλλοντος, που προέρχεται από τους Σοσιαλδημοκράτες, έχει προτείνει στόχο μείωσης 95%, με τις υπόλοιπες πέντε ποσοστιαίες μονάδες να αντισταθμίζονται μέσω χάλυβα χαμηλού ανθρακικού αποτυπώματος.

Παράλληλα, ακόμη κι αν Γαλλία και Γερμανία καταλήξουν σε κοινό σχέδιο, θα χρειαστεί να εξασφαλίσουν τη στήριξη των υπόλοιπων κρατών-μελών και του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για να τεθεί σε ισχύ. Η κρίσιμη εξέλιξη δεν θα είναι, επομένως, μόνο μια κοινή ανακοίνωση Παρισιού και Βερολίνου, αλλά το αν η θέση τους θα μετατραπεί σε ευρωπαϊκό κανόνα.