Τα βιβλία του 2021
Τα βιβλία είναι δώρα διαχρονικά, ξεπερνούν εποχές και προσδοκίες. Τα Χριστούγεννα όμως γίνονται στολίδια άθραυστα, λαμπερά που διαφημίζουν τη χαρά, την ψυχαγωγία, την απόλαυση. Η χρονιά που «φεύγει» ήταν πλούσια σε παραγωγή τίτλων (όπως πάντα). Αν και η επιλογή βιβλίου είναι προσωπική υπόθεση, εντούτοις εμείς μπορούμε να σας δώσουμε ιδέες και κατευθύνσεις. Τα δέκα βιβλία που παρουσιάζουμε ανήκουν σε αυτά που ξεχώρισαν και διαβάστηκαν αρκετά το 2021.
«Αβεσσαλώμ, Αβεσσαλώμ!» (Εκδόσεις Gutenberg)
Ο Ουίλιαμ Φόκνερ και η πορεία ενός ονόματος στον χρόνο. Στο επιβλητικό «Αβεσσαλώμ, Αβεσσαλώμ!» τ’ όνομα έρχεται από το παρελθόν για να ορίσει παρόν και μέλλον. Η γραφή του νομπελίστα του δίνει την αυτονομία που χρειάζεται. Η πλοκή και το ύφος αναδεικνύουν έναν ολόκληρο κόσμο, αυτόν τον αμερικανικού Νότου τον 19ο αιώνα. Η πολύ καλή μετάφραση ανήκει στην Μαργαρίτα Ζαχαριάδου.
«Παπούσα» (Εκδόσεις Ενύπνιο)
Η δεύτερη ποιητική συλλογή της Βίκυς Κατσαρού. Η εξέλιξη εμφανής και σημαντική. Η ποίηση που ταξιδεύει και η ποίηση που επιστρέψει και μένει πάντα στο μυαλό και την ψυχή. Η δύναμη της γυναίκας είναι εδώ, σε αυτή την ποιητική περσόνα, σε αυτή την ποιητική ζωή. Όλα είναι εδώ, ο ανθός της ζωής και η «Παπούσα» ανήκει δικαίως στις καλύτερες λογοτεχνικές στιγμές του 2021.
«Προσοχή: εποχιακή διέλευση βατράχων» (Εκδόσεις Πατάκη)
Ο Γιώργος Σκαμπαρδώνης θεωρείται ένας από τους καλύτερους έλληνες διηγηματογράφους. Και πώς να μην είναι όταν σε λίγες σελίδες αναδεικνύει όσα έκρυψε μα δεν εξαφάνισε ο χρόνος. Και όχι μόνο αυτό. Το απίθανο γίνεται πιθανό στις ιστορίες τις τόσο ανθρώπινες και διακριτικά μαγικές. Το μαγικό των ανθρώπων βρίσκει χώρο και δικαίωση σ’ αυτό το βιβλίο.
«Ο Αμερικάνος» (Εκδόσεις Τόπος)
Το συγγραφικό βλέμμα να φτάνει ως εκεί που κάποτε πήγαιναν οι Έλληνες και ίδρωναν, μάτωναν, πέθαιναν. Σ’ έναν άνισο πόλεμο στέλνονταν, αυτόν της επιβίωσης σε ξένο τόπο. Το μυθιστόρημα του Νίκου Αραπάκη ρίχνει μια ρηξικέλευθη, πολυπρισματική ματιά στους αγώνες των ελλήνων μεταναστών στις ΗΠΑ. Συναρπαστικό βιβλίο και τραγικά επίκαιρο.
«Νυχτερινός ουρανός με τραύματα εξόδου» (Εκδόσεις Gutenberg)
Ο Όσιαν Βουόνγκ αποδεικνύει πως αυτό που δεν βλέπουμε είναι εκεί, ζει μαζί μας, πληγώνεται και χαίρεται μαζί μας. Ο λόγος του διαθέτει τέτοια μεταμορφωτική δύναμη, που όταν τον διαβάσετε κάτι θα έχει αλλάξει μέσα σας. Τα τραύματα μας -ψυχής, σώματος- δείχνουν τις απροσδιόριστες μαύρες τρύπες της ύπαρξης μας. Η μετάφραση υπογράφεται από τον Δημήτρη Μαύρο.
«Ένα σκοτεινό δωμάτιο 1967-1974» (Εκδόσεις Μεταίχμιο)
Πολυετής έρευνα του Αλέξη Παπαχελά ρίχνει φως σε μια σκοτεινή και τραυματική περίοδο για τη χώρα μας και την Κύπρο. Πολλές πρωτογενείς πηγές, πλούσια βιβλιογραφία και συνεντεύξεις πρωταγωνιστών της εποχής, αποκαλύπτουν το παρασκήνιο της διχοτόμησης της Κύπρου, την έναρξη των ελληνοτουρκικών γύρω από τα κοιτάσματα πετρελαίου στο Αιγαίο. Βιβλίο που προσφέρει ψύχραιμα γνώση.
«Απόψεις ενός κλόουν» (Εκδόσεις Πόλις)
Ο γερμανός νομπελίστας Χάινριχ Μπελ σ’ ένα έργο που σε κρατά στη σωστή απόσταση για να δεις πώς πλάθεται μαεστρικά ο λόγος. Πώς σε τυλίγει και σε αφήνει την ίδια στιγμή, πώς αποτυπώνει το πρόσωπο του κλόουν που λέει πάντα την αλήθεια. Καλαίσθητο έργο, άρτια επιμελημένο, βιβλίο-καθρέφτης που που σε καλεί να εισχωρήσεις στην ειλικρίνεια του. Η μετάφραση ανήκει στον Δημήτρη Δημοκίδη.
«Αρκαδία» (Εκδόσεις Πόλις)
Το βιβλίο που μας έδειξε την ουτοπία και τη δυστοπία, μαζί! Η ιδανική κοινωνία υπάρχει και μαζί ο ιδανικός τρόπος να καταρρεύσει. Η Εμμανυέλ Μπαγιαμάκ-Ταμ έγραψε κάτι πανέμορφο και τόσο σύγχρονο και σημερινό. Το μυθιστόρημα καταπιάνεται με τα ζητήματα σεξουαλικότητας, ταυτότητας φύλου, συντροφικότητας. Ομορφιά και αγάπη διακρίνεις στα καλά μελετημένα λόγια. Η καλή μετάφραση είναι της Χαράς Σκιαδέλλη.
«Ο ύπνος των δικαίων» (Εκδόσεις Ποταμός)
Ο Βόλφγκανγκ Χίλμπιχ μπορεί να μην λέει πολλά στο ελληνικό αναγνωστικό κοινό, όμως οι λέξεις του λένε τα πάντα! Ριζοσπαστικό, πραγματικά μοναδικό ύφος που αν θυμίζει κάποιον αυτός είναι ο μεγάλος Γκύντερ Γκρας. Το βιβλίο προλογίζει ο Λάζλο Κρασναχορκάι και αυτό αρκεί για να τονιστεί η αξία του συγγραφέα. Ο Χίλμπιχ συνθέτει τον πίνακα της μεταπολεμικής Γερμανίας με ποιητικό τρόπο. Η Αλεξάνδρα Παύλου υπογράφει τη μετάφραση.
«Το ολλανδέζικο σπίτι» (Εκδόσεις Δώμα)
Η Αν Πάτσετ σε μα ξεχωριστή στιγμή. «Το ολλανδέζικο σπίτι» μοιάζει περισσότερο με εικαστικό επίτευγμα. Πέρα από το εκθαμβωτικό εξώφυλλο, η ιστορία λες και εξελίσσεται μέσα στο κάδρα ενός πίνακα του Μονέ. Η Πάτσετ αγγίζει μεγάλος κλασικούς (Φιτζέραλντ) και η ατμόσφαιρα, το πνεύμα του βιβλίου μας μεταφέρει στο κινηματογραφικό αριστούργημα «Φάννυ και Αλέξανδρος» του Μπέργκμαν. Η Μαργαρίτα Ζαχαριάδου τα κατάφερε πολύ καλά στο μεταφραστικό έργο.
