Δύο χώρες δημιουργούν «γέφυρα» στα Στενά του Ορμούζ: Το ρίσκο που κρατά σταθερές τις τιμές του πετρελαίου
Έξι μήνες μετά την έναρξη του πολέμου με το Ιράν, το Κουβέιτ και το Κατάρ έχουν εξελιχθεί σε σημαντικούς παράγοντες για τη διατήρηση της παγκόσμιας προσφοράς πετρελαίου. Παρότι δεν ανήκουν στους μεγαλύτερους εξαγωγείς του Κόλπου, αυξάνουν τις αποστολές αργού μέσω των στρατηγικών Στενών του Ορμούζ, τα οποία βρίσκονται υπό έντονη στρατιωτική και γεωπολιτική πίεση.
Σύμφωνα με παράγοντες της αγοράς που επικαλείται το Bloomberg, οι εξαγωγές των δύο χωρών έχουν ανακάμψει περίπου στο 70% των προπολεμικών επιπέδων. Πριν από τη σύγκρουση, Κουβέιτ και Κατάρ εξήγαγαν μαζί περίπου 2 εκατ. βαρέλια την ημέρα.
Το κλειδί βρίσκεται σε μια πρακτική που χρησιμοποιείται όλο και περισσότερο στην περιοχή: τη μεταφορά πετρελαίου από πλοίο σε πλοίο στα νερά του Κόλπου του Ομάν. Έτσι, ορισμένα δεξαμενόπλοια περνούν από το Ορμούζ και στη συνέχεια παραδίδουν το φορτίο τους σε άλλα πλοία εκτός της πιο επικίνδυνης ζώνης, δημιουργώντας έναν άτυπο «θαλάσσιο διάδρομο» που περιορίζει την έκθεση των μεγάλων ναυτιλιακών εταιρειών σε πιθανές επιθέσεις.
Περισσότερο πετρέλαιο, μικρότερος φόβος στις αγορές
Παρόμοια στρατηγική είχαν ήδη υιοθετήσει τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και στη συνέχεια η Σαουδική Αραβία, η οποία αναζήτησε εναλλακτικές μετά τις επιθέσεις των Χούθι σε πετρελαιοφόρα στην Ερυθρά Θάλασσα.
Το αποτέλεσμα είναι η σημαντική αύξηση της ροής πετρελαίου μέσω του Ορμούζ. Οι εκτιμήσεις δείχνουν ότι σήμερα περνούν από τα στενά 7-8 εκατ. βαρέλια ημερησίως, έναντι περίπου 4 εκατ. στα μέσα Ιουλίου. Ο εβδομαδιαίος μέσος όρος φτάνει μάλιστα κοντά στα 10 εκατ. βαρέλια την ημέρα, πλησιάζοντας τα προπολεμικά επίπεδα.
Το εγχείρημα, ωστόσο, δεν είναι χωρίς κινδύνους. Στις αρχές Αυγούστου, ένα υπερδεξαμενόπλοιο της Kuwait Petroleum Corporation φέρεται να χτυπήθηκε ενώ διέσχιζε την περιοχή. Παρά το περιστατικό, το Κουβέιτ συνεχίζει να χρησιμοποιεί μεγάλο μέρος του δικού του στόλου για τη διασφάλιση των εξαγωγών. Το ίδιο κάνει και το Κατάρ που αυτή την εβδομάδα, προσέφερε φορτία αργού μέσω μεταφοράς από πλοίο σε πλοίο κοντά στο Ορμούζ, δείχνοντας ότι η Ντόχα θεωρεί διαχειρίσιμο το ρίσκο προκειμένου να διατηρήσει τις διεθνείς πωλήσεις της.
Η στρατηγική αυτή έχει άμεση επίδραση σε καταναλωτές και κυβερνήσεις παγκοσμίως. Παρά την ένταση μεταξύ Ουάσινγκτον και Τεχεράνης και τη συνεχή απειλή γύρω από το Ορμούζ, το Brent κινείται περίπου στα 87 δολάρια το βαρέλι, πολύ χαμηλότερα από τα 120 δολάρια που είχε ξεπεράσει στα πιο κρίσιμα στάδια της κρίσης. Μέρος της εξήγησης βρίσκεται σε αυτό το διακριτικό αλλά ολοένα μεγαλύτερο «θαλάσσιο γεφύρι» που έχουν δημιουργήσει Κουβέιτ και Κατάρ για να κρατήσουν ζωντανό το παγκόσμιο εμπόριο πετρελαίου.
