Η συγκλονιστική μαρτυρία άνδρα που επέζησε από το τσουνάμι του 2004 στην Ταϊλάνδη

Επιμέλεια:  Κωνσταντίνα Βεργώνη
Η συγκλονιστική μαρτυρία άνδρα που επέζησε από το τσουνάμι του 2004 στην Ταϊλάνδη
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης.
Προσθήκη του gazzetta.gr στην Google
Ο Andrew Chaggar ήταν 27 ετών όταν το τσουνάμι του 2004 χτύπησε την Ταϊλάνδη. Παγιδεύτηκε στα συντρίμμια για τέσσερις ώρες, ενώ η σύντροφός του χάθηκε.

Ο Andrew Chaggar ήταν 27 ετών όταν το τσουνάμι του 2004 χτύπησε την Ταϊλάνδη. Η σύντροφός του, Nova, σκοτώθηκε, ενώ εκείνος έμεινε παγιδευμένος στα συντρίμμια για τέσσερις ώρες.

«Ξύπνησα μέσα στο νερό». Με αυτά τα λόγια ο Andrew Chaggar περιγράφει τη στιγμή που η ζωή του άλλαξε για πάντα, όταν το φονικό τσουνάμι του Ινδικού Ωκεανού έπληξε την Ταϊλάνδη στις 26 Δεκεμβρίου 2004. Ο 27χρονος τότε Βρετανός ταξίδευε σε όλο τον κόσμο μαζί με τη σύντροφό του, Nova, στο πλαίσιο ενός ταξιδιού που είχαν προγραμματίσει να διαρκέσει έναν χρόνο. Οι δυο τους βρίσκονταν μόλις επτά εβδομάδες στον δρόμο, όταν έφτασαν στο Κάο Λακ της Ταϊλάνδης για να περάσουν τα Χριστούγεννα. Εκεί, μια καταστροφή που κόστισε τη ζωή σε περίπου 230.000 ανθρώπους θα άλλαζε οριστικά την πορεία της ζωής τους.

Ο ήχος που προμήνυε την καταστροφή

Το ζευγάρι διέμενε σε ένα μικρό συγκρότημα περίπου δέκα μπανγκαλόου, σε απόσταση περίπου 30 μέτρων από την παραλία. Το πρωί της 26ης Δεκεμβρίου, ο Chaggar ξύπνησε από έναν δυνατό θόρυβο και την έντονη δόνηση του κτιρίου. Ο ήχος, όπως τον περιέγραψε αργότερα, θύμιζε κινητήρα αεροσκάφους που ετοιμάζεται να απογειωθεί. Το μπανγκαλόου άρχισε να τρέμει όλο και πιο βίαια, ενώ η Nova, που είχε ήδη σηκωθεί από το κρεβάτι, προσπαθούσε να καταλάβει τι συνέβαινε. Δεν είχαν οπτική επαφή με τη θάλασσα από το παράθυρο και δεν μπορούσαν να αντιληφθούν τι πλησίαζε.

Ο Chaggar θυμάται ότι πρόλαβε μόλις να σηκωθεί από το κρεβάτι, όταν το πρώτο κύμα χτύπησε το συγκρότημα. Τα μπανγκαλόου κατέρρευσαν το ένα μετά το άλλο, σαν ντόμινο. «Τη μία στιγμή ήμουν μέσα στο μπανγκαλόου και την επόμενη ξυπνούσα μέσα στο νερό», έχει περιγράψει, χωρίς να είναι βέβαιος αν η πρόσκρουση τον είχε αφήσει αναίσθητο ή αν είχε χάσει προσωρινά τον προσανατολισμό του.

 

Μέσα στο νερό, ο Chaggar βρέθηκε αντιμέτωπος με ένα ισχυρό ρεύμα που δεν του επέτρεπε να κολυμπήσει προς οποιαδήποτε κατεύθυνση ή να ελέγξει την πορεία του. Η θάλασσα είχε μετατραπεί σε μια ανεξέλεγκτη μάζα νερού και συντριμμιών. Κομμάτια από μέταλλο, γυαλιά, τούβλα και άλλα αντικείμενα παρασύρονταν μαζί του, ενώ στο νερό υπήρχαν ακόμη και ολόκληρα οχήματα. Ο ίδιος περιέγραψε την εμπειρία σαν να βρισκόταν μέσα σε ένα πλυντήριο γεμάτο καρφιά, καθώς το νερό τον χτυπούσε και τον παρέσυρε μαζί με τα συντρίμμια. Σε κάποια στιγμή, πιστεύει ότι ένα μεταλλικό βαρέλι χτύπησε το κεφάλι του, αφήνοντάς του μια ουλή. Το κύμα τον παρέσυρε μακριά από την ακτή και προς ένα εργοτάξιο ξενοδοχείου, όπου υπήρχαν τσιμεντένια δάπεδα και κολόνες, αλλά δεν είχαν ακόμη τοποθετηθεί τοίχοι.

Η κολόνα που τον κράτησε μακριά από τη θάλασσα

Καθώς παρασυρόταν μέσα από το εργοτάξιο, το αριστερό του πόδι παγιδεύτηκε πάνω σε μια κολόνα. Τα συντρίμμια που συσσωρεύτηκαν γύρω του τον κράτησαν εγκλωβισμένο στο σημείο. Ο τραυματισμός ήταν σοβαρός και ο πόνος αφόρητος, ωστόσο, ο ίδιος εκτιμά ότι η παγίδευσή του στην κολόνα τον εμπόδισε να παρασυρθεί ακόμη πιο μακριά, προς τον κόλπο, όπου οι πιθανότητες επιβίωσής του θα ήταν πολύ μικρότερες. Ο Chaggar παρέμεινε εκεί για περίπου τέσσερις ώρες, ανήμπορος να σηκωθεί και να απομακρυνθεί μόνος του. Τελικά, δύο άνδρες τον εντόπισαν και τον βοήθησαν να βγει από το σημείο, παρά τις φωνές ανθρώπων που προειδοποιούσαν ότι ερχόταν νέο κύμα. Η περιπέτειά του δεν είχε τελειώσει, αλλά είχε καταφέρει να επιβιώσει από το πρώτο και καταστροφικότερο χτύπημα.

Η επιβίωσή του δεν σήμαινε ότι είχε γλιτώσει από την απώλεια. Η σύντροφός του, Nova, είχε εξαφανιστεί μέσα στο χάος που προκάλεσε το τσουνάμι. Μετά τον επαναπατρισμό του στη Βρετανία, ο Chaggar πέρασε επτά εβδομάδες στο νοσοκομείο και στη συνέχεια επτά μήνες σε φυσικοθεραπεία, προσπαθώντας να αποκαταστήσει τα τραύματά του. Για μήνες δεν γνώριζε με βεβαιότητα τι είχε συμβεί στη γυναίκα με την οποία είχε ξεκινήσει το ταξίδι του. Περίπου έξι μήνες μετά την καταστροφή, η αστυνομία τον ενημέρωσε ότι είχε επιβεβαιωθεί ο θάνατός της, με βάση μερική ταυτοποίηση μέσω οδοντιατρικών στοιχείων και μια φωτογραφία κοσμήματος που αναγνώρισε ως δικό της. Η απώλεια της Nova και η εμπειρία της καταστροφής σημάδεψαν τη ζωή του. Όπως έχει εξηγήσει, έπρεπε να βρει έναν τρόπο να διαχειριστεί το πένθος του και να δώσει νέο νόημα σε όσα είχε ζήσει.

Από επιζών του τσουνάμι σε εθελοντή αρωγής

Τον Αύγουστο του 2005 επέστρεψε στο Κάο Λακ, αυτή τη φορά για να συμμετάσχει στις προσπάθειες ανασυγκρότησης. Συνέβαλε στην κατασκευή δεκάδων κατοικιών για ανθρώπους που είχαν χάσει τα σπίτια τους εξαιτίας του τσουνάμι. Η εμπειρία αυτή τον οδήγησε σταδιακά στην ανθρωπιστική δράση. Το 2008 συνίδρυσε τη φιλανθρωπική οργάνωση International Disaster Volunteers, η οποία δραστηριοποιήθηκε στην υποστήριξη κοινοτήτων που επλήγησαν από μεγάλες φυσικές καταστροφές, μεταξύ άλλων στην Αϊτή, στις Φιλιππίνες και στο Νεπάλ.

Ο Chaggar ηγήθηκε της οργάνωσης για περίπου δέκα χρόνια, συμμετέχοντας σε δράσεις αποκατάστασης και στήριξης των πληγέντων. Σήμερα έχει δημιουργήσει τη δική του οικογένεια και έχει δύο μικρά παιδιά. Η εμπειρία του από το τσουνάμι παραμένει ένα από τα καθοριστικά γεγονότα της ζωής του, καθώς από μια διακοπή που παραλίγο να αποβεί μοιραία προέκυψε μια πολυετής πορεία προσφοράς σε ανθρώπου.

ΤΙ ΔΙΑΒΑΖΕΤΑΙ

Φόρτωση BOLM...