Δεξαμενή στο Σίδνεϊ κατασκευάστηκε για την παροχή πόσιμου νερού: Το 2015, άνοιξε ως κολυμβητήριο και μνημείο πολιτιστικής κληρονομιάς

Επιμέλεια:  Νίκος Δενδρινός
Δεξαμενή στο Σίδνεϊ κατασκευάστηκε για την παροχή πόσιμου νερού: Το 2015, άνοιξε ως κολυμβητήριο και μνημείο πολιτιστικής κληρονομιάς
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης.
Προσθήκη του gazzetta.gr στην Google
Μία ιστορική δεξαμενή στην Αυστραλία, η οποία κατασκευάστηκε το 1856 και έχει μετατραπεί σήμερα σε προστατευμένο φυσικό καταφύγιο και δημοφιλή προορισμό αναψυχής.

Τα πράγματα συχνά καταλήγουν να αποκτούν διαφορετικό σκοπό από την αρχική τους σύλληψη. Στην Αυστραλία, μια ιδιαίτερη λίμνη που δημιουργήθηκε αρχικά για να καλύψει τις ανάγκες νερού ολόκληρου του πληθυσμού, εξελίχθηκε με τα χρόνια σε σημείο αναφοράς και πολιτιστικό σύμβολο.

Ο λόγος για τον ταμιευτήρα Parramatta, συνολικής έκτασης 105.000 τετραγωνικών μέτρων, ο οποίος βρίσκεται κοντά στους δρόμους της ομώνυμης πόλης και κατασκευάστηκε το 1856 με στόχο να δώσει λύση σε μια σοβαρή κρίση λειψυδρίας.

Πρόκειται για το πρώτο μεγάλο φράγμα στην Αυστραλία, σχεδιασμένο να υδροδοτεί την πόλη, η οποία αντιμετώπιζε αυξανόμενη ζήτηση και σοβαρά προβλήματα μόλυνσης από βυρσοδεψεία, πλυντήρια μαλλιού, τις φυλακές, το γυναικείο εργοστάσιο και το νοσοκομείο.

Από δεξαμενή σε... πισίνα και τουριστικό θέρετρο

Στην αρχή, το νερό της λίμνης μεταφερόταν στην πόλη με κάρα, αλλά λιγότερο από τρεις δεκαετίες μετά την έναρξη της λειτουργίας του, τοποθετήθηκε δίκτυο σωληνώσεων για την απευθείας υδροδότηση.

 

Χρόνια αργότερα, καθώς η πόλη ξεπέρασε τα προβλήματα υδροδότησης και η άντληση νερού από τη λίμνη Parramatta κατέστη περιττή, ο χώρος άρχισε σταδιακά να αξιοποιείται από τους κατοίκους ως σημείο κολύμβησης.

Ωστόσο, η αυξανόμενη φήμη του προσέλκυσε πλήθος επισκεπτών, με συνέπεια τα νερά να μολυνθούν και η περιοχή να κλείσει για το κοινό επί δεκαετίες.

Η μετατροπή του σε μνημείο πολιτιστικής κληρονομιάς

Χάρη σε ένα περιβαλλοντικό πρόγραμμα που υλοποιήθηκε τη δεκαετία του 1990, η λίμνη επαναλειτουργούσε το 2015 για κολύμβηση και υδάτινες δραστηριότητες.

Σήμερα, ο χώρος εντάσσεται σε ένα προστατευόμενο φυσικό καταφύγιο 730.000 τετραγωνικών μέτρων. Οι επισκέπτες μπορούν να κολυμπήσουν στην ειδικά οριοθετημένη ζώνη, να κάνουν πεζοπορία στα μονοπάτια και να απολαύσουν τη θέα του ιστορικού φράγματος από το υπερυψωμένο παρατηρητήριο.

ΤΙ ΔΙΑΒΑΖΕΤΑΙ