![Γνωστή Ελληνίδα TikToker παράτησε τα social media και έγινε η μοναχή «Υπομονή» (vid)](/sites/default/files/styles/bolm_desktop/public/bolmDs/2024-09/helenmazlou.png.jpg?itok=X2vpvVHt)
![Στο Αγρίνιο μόλις δημιουργήθηκε το πρώτο ποδοσφαιρικό τμήμα για παιδιά με αυτισμό](/sites/default/files/styles/special_article_desktop/public/2024-02/agrinio.jpg?itok=dg6P8oI-)
Στο Αγρίνιο μόλις δημιουργήθηκε το πρώτο ποδοσφαιρικό τμήμα για παιδιά με αυτισμό
Στα τέλη Ιανουαρίου έγινε γνωστό ότι η Ένωση Αγίου Δημητρίου, μια ερασιτεχνική ομάδα ποδοσφαίρου στο Αγρίνιο, δημιούργησε το πρώτο τμήμα υποδομής για παιδιά στο φάσμα του αυτισμού στην Ελλάδα. Η είδηση έγινε δεκτή με ενθουσιασμό στην πόλη, ενώ μέχρι τη δεύτερη εβδομάδα λειτουργίας του έχουν γίνει ήδη 16 αιτήσεις για συμμετοχή.
Οι προπονήσεις λαμβάνουν χώρα στο ΔΑΚ Αγρινίου, το οποίο και επισκεφτήκαμε για να παρακολουθήσουμε μία από αυτές. Όταν φτάσαμε στο γήπεδο, ο προπονητής του τμήματος και καθηγητής ειδικής αγωγής, Γιώργος Αρμύρας, έδινε οδηγίες στα παιδιά για τις ασκήσεις που θα ακολουθήσουν.
Ανάμεσα τους, ο Γιώργος. Ο Γιώργος είναι 30 ετών, αποτελεί μέλος της εθνικής ομάδας που συμμετέχει στα Special Olympics, είναι πτυχιούχος πληροφορικής και γεωπονίας και αγαπάει το ποδόσφαιρο. Είναι «Αεκάρα», όπως λέει χαρακτηριστικά, του αρέσει να παίζει επιθετικός και το πρότυπό του είναι ο Σέρχιο Αραούχο. Τα ίδια φίλαθλα αισθήματα τρέφει και ο Παναγιώτης.
«Νιώθω τέλεια. Μου αρέσει η μπάλα βασικά. Παρακολουθώ. Είμαι φανατικός αλλά όχι οπαδός. Δεν πάω για ξύλο και τέτοια. Αγαπάω την ΑΕΚ και είμαι σίγουρος ότι θα πάρει και πάλι το πρωτάθλημα. Έχω γνωρίσει τον κύριο Αλμέιδα και τους παίκτες. Μου αρέσει να παίζω κυρίως στο τέρμα. Είμαι πολύς καλός. Δύσκολα μου βάζει κανείς γκολ» εξηγεί.
Αυτοί οι δύο είναι από τους μεγαλύτερους του τμήματος και εκείνοι που βοηθούν τα υπόλοιπα παιδιά να κάνουν τα πρώτα τους βήματα στο άθλημα. Η προπόνηση είναι ουσιαστικά χωρισμένη σε δύο μέρη. Το πρώτο αφορά την προθέρμανση. Τα μέλη της ομάδας πηδούν εμπόδια και τρέχουν ανάμεσα στα κονάκια για να ζεσταθούν. Ύστερα στήνονται στη σειρά και ένα ένα εκτελεί σουτ στον Παναγιώτη που βρίσκεται στο τέρμα.
![image](/sites/default/files/styles/special_article_desktop/public/2024-02/agrinio_1.jpg?itok=HeILnemr)
«Το τμήμα είναι ισότιμο με όλα τα άλλα της ομάδας. Θα ακολουθούν όλες τις δραστηριότητες. Θέλουμε τα παιδιά να ξέρουν ότι είναι μέρος ενός συνόλου»
Ο Γιώργος Αρμύρας έχει ενθουσιαστεί από το ενδιαφέρον των παιδιών να μάθουν και να παίξουν ποδόσφαιρο. «Βλέπω μεγάλη εξέλιξη στα παιδιά. Το ποδόσφαιρο είναι η αφορμή να βελτιώσουν τη φυσική τους κατάσταση, να κοινωνικοποιηθούν, να γνωριστούν μεταξύ τους, να γίνουν φίλοι. Είναι ένα ομαδικό άθλημα. Και αυτό δεν αφορά μόνο τα ίδια αλλά και τους γονείς τους» εξηγεί.
Ο ίδιος ασχολείται εδώ και είκοσι χρόνια με την ειδική αγωγή. «Τελείωσα γυμναστική ακαδημία και φυσικοθεραπεία. Οι δύο κουμπάρες μου έτυχε να είναι μητέρες παιδιών με αυτισμό. Η γυναίκα μου είναι ειδική παιδαγωγός, λογοθεραπεύτρια. Όποτε κατάλαβα από πολύ νωρίς πώς είναι να δουλεύεις με αυτά τα άτομα» προσθέτει.
Έχει εργαστεί σε αρκετές δομές ενώ την τελευταία δεκαετία διδάσκει στο Ειδικό Γυμνάσιο και Λύκειο Αγρινίου. Όπως σημειώνει, τα τελευταία χρόνια έχουν γίνει πολύ μεγάλα βήματα στην ειδική αγωγή στη χώρα. «Όταν ήρθα στο Αγρίνιο το 2003, ήταν πολύ πίσω. Έβλεπαν ένα παιδί με αυτισμό και το αντιμετώπιζαν λες και είχε πέσει από τον Άρη. Σήμερα έχει γίνει πολλά βήματα μπροστά».
Το ζήτημα, κατά τον ίδιο έχει να κάνει κυρίως με την οικογένεια. «Αν ο γονιός δεν μπορεί να δεχθεί ότι το παιδί του είναι στο φάσμα, δεν το πηγαίνει στο ειδικό σχολείο. Έτσι όμως του κάνει κακό. Από την άλλη υπάρχουν και γονείς που κάνουν τα πάντα για τα παιδιά τους και προσπαθούν να τα βοηθήσουν με κάθε τρόπο». Το μεγάλο του άγχος, όμως, αφορά το μέλλον τους.
«Ο πόνος μου είναι ότι το μέλλον αυτών των παιδιών, μετά το τέλος του σχολείου είναι αβέβαιο. Πρέπει το κράτος να μεριμνήσει προκειμένου αυτά τα παιδιά να έχουν μια επαγγελματική αποκατάσταση. Να είναι ισότιμα στην κοινωνία» εξηγεί. Το ποδόσφαιρο είναι ένας τρόπος για να το πετύχει.
«Το τμήμα είναι ισότιμο με όλα τα άλλα της ομάδας. Θα ακολουθούν όλες τις δραστηριότητές της. Θα έρθουν στον χορό που διοργανώνουμε κάθε χρόνο, θα λαμβάνουν μέρος στα τουρνουά. Θέλουμε τα παιδιά να ξέρουν ότι είναι μέρος ενός συνόλου» συμπληρώνει.
Η συμμετοχή σε αυτό είναι δωρεάν, ενώ τα έξοδα για τον ρουχισμό και τον εξοπλισμό καλύπτονται από τη διοίκηση της Ένωσης Αγίου Δημητρίου. Ένα μεγάλο μέρος της προπόνησης, μάλιστα, παρακολούθησε από κοντά ο πρόεδρος του συλλόγου, Κώστας Καρράς, ο οποίος πρωτοστάτησε στη δημιουργία του ειδικού τμήματος.
![image](/sites/default/files/styles/special_article_desktop/public/2024-02/arginio.jpg?itok=xsWPKvas)
«Δίνουμε και παίρνουμε αγάπη. Είναι η σπουδαιότερη ικανοποίηση να φεύγουν τα παιδιά με το χαμόγελο στα χείλη»
«Η πρώτη ιδέα ήταν του Αργύρη Νταλιάνη που βρεθήκαμε μαζί σε έναν παιδότοπο. Το συζήτησα με τα υπόλοιπα μέλη της διοίκησης και τον Γιώργο που έχει 20 χρόνια εμπειρία στον χώρο και αποφασίσαμε να το κάνουμε» σημειώνει. Τόσο εκείνος όσο και προπονητής του τμήματος δεν περίμεναν όλη αυτή τη θετική ανταπόκριση από την τοπική κοινωνία του Αγρινίου. Την ακριβώς επόμενη μέρα μάλιστα από την προπόνηση, ο ίδιος πρόκειται να συναντηθεί με τέσσερις ακόμη οικογένειες που θέλουν να γράψουν τα παιδιά τους στην ακαδημία.
Ακριβώς δίπλα στο ειδικό τμήμα προπονείται η Κ14 του συλλόγου. Συνολικά στην ακαδημία της Ένωσης Αγίου Δημητρίου υπολογίζεται πως συμμετέχουν περισσότερα από 100 παιδιά. Μερικά από αυτά, μάλιστα, συμμετέχουν στη δεύτερη ομάδα, η οποία αγωνίζεται στη Γ’ Ερασιτεχνική κατηγορία του νομού Αιτωλοακαρνανίας.
Όλα έγιναν, όπως εξηγεί ο πρόεδρος, μέσα σε μόλις μερικούς μήνες. «Η ομάδα ιδρύθηκε το 1981 και σε αυτή αγωνίζονταν κυρίως ποδοσφαιριστές από τα δυτικά προάστια του Αγρινίου. Είχε δημιουργήσει κακό όνομα. Την έλεγαν “ξυλοκόπους”. Εμείς προσπαθήσαμε να το αλλάξουμε αυτό και το καταφέρουμε» προσθέτει. Η ανδρική ομάδα αγωνίζεται στην πρώτη κατηγορία και στόχος της είναι η παραμονή.
Όλη η ενέργεια τον τελευταίο καιρό έχει πέσει πάνω στο ειδικό τμήμα, στο οποίο συμμετέχουν επίσης παιδιά με νοητική ή συναισθηματική υστέρηση. Το μότο της είναι: «όλα τα παιδιά στο γήπεδο». Η ανταπόκριση και το χαμόγελο των παιδιών όταν τελειώνει είναι, σύμφωνα με τον προπονητή της ομάδας, η μεγαλύτερη ανταμοιβή.
«Είναι κάτι πρωτόγνωρο όλο αυτό που ζούμε. Δίνουμε και παίρνουμε χαρά. Είναι η σπουδαιότερη ικανοποίηση να φεύγουν τα παιδιά με το χαμόγελο στα χείλη. Υπάρχει πολύ συναίσθημα. Ο Γιώργος με παίρνει κάθε φορά 10 τηλέφωνα για την προπόνηση. Ο Παναγιώτης ήρθε εδώ σήμερα από τις 4, παρόλο που η προπόνηση ξεκινούσε στις 7μιση. Ο μικρός Κωστής στην αρχή δεν ήθελε να παίξει, ήταν πολύ αρνητικός. Τώρα δεν τον βγάζουμε από το γήπεδο» συμπληρώνει.
Κανένα από τα παιδιά δεν φεύγει από το γήπεδο χωρίς να αγκαλιάσει τον προπονητή τους. Δίνουν ραντεβού για την επόμενη Τρίτη. Ο Βίκτωρας ανυπομονεί να επιστρέψει στο γήπεδο για να ρίξει ξανά σουτ.
Του αρέσει να βλέπει την εκπομπή για το Champions League και να παίρνει ιδέες για το πώς να σουτάρει καλύτερα από τους ποδοσφαιριστές των μεγάλων ευρωπαϊκών ομάδων. Και μέχρι στιγμής τα πάει εξαιρετικά. Αυτό το επιβεβαιώνει και ο Παναγιώτης που στέκεται δίπλα του. «Είναι πολύ καλός. Μου έβαλε τρία γκολ στην προηγούμενη προπόνηση. Θα δούμε τι θα γίνει στην επόμενη».