Ισίδωρος Κούβελος στο Gazzetta: «Είμαι έτοιμος να σπάσω αυγά»

Μετά από χρόνια μέσα στον αθλητισμό, πώς αποφασίσατε ότι ήρθε η ώρα να διεκδικήσετε την Προεδρία της Ολυμπιακής Επιτροπής και να βρεθείτε αντιμέτωπος με την σκληρή πραγματικότητα του ελληνικού αθλητισμού από μία τόσο ισχυρή θέση;

«Όλη μου η ζωή μου είναι συνδεδεμένη με τον αθλητισμό. Είτε σαν αθλητής, είτε μετά σαν παράγοντας που στήριξε τον αθλητισμό και τους αθλητές. Δηλαδή ξεκίνησα όταν ήρθα από την Αγγλία και έφτιαξα μια ομάδα εδώ, στη γειτονιά μου, για να αθλούνται τα παιδιά ώστε να γλιτώσουν από τα ναρκωτικά. Και αυτό έγινε στο Θησείο, σε μια γειτονιά δύσκολη εκεί στο πίσω λόφο του Φιλοπάππου, που ήταν ένας τόπος για να ναρκομανείς. Δημιουργώντας ένα γήπεδο μπάσκετ, με φώτα, και με νέα παιδιά που ήρθαν από όλη την γειτονιά, αλλά και από άλλες γειτονιές, έτσι “ξεκαθάρισε” η περιοχή. Εγώ φρόντιζα να φέρνω κάθε χρόνο αθλητές του μπάσκετ από μεγαλύτερες κατηγορίες ώστε να γίνονται πρότυπα για τα παιδιά, ώστε να μαζεύονται όλο και περισσότερα. Αυτό βοήθησε στο να φτιάξουμε μια πολύ καλή ομάδα, να ανέβουμε 6 κατηγορίες, αν θυμάμαι καλά, και να φτάσουμε στην Α κατηγορία Αθηνών. Ήταν ένα επίτευγμα που πραγματικά τότε έγινε talk of the town που λένε για το πώς αυτή η ομάδα από δόκιμη κατηγορία κατάφερε και έφτασε στην Α' Αθηνών, δηλαδή από 6η κατηγορία πήγε στην 1η. Και μετά, ξανά στον Πανιώνιο, σαν παλιός αθλητής και σαν έχοντας δεσμούς με την ομάδα, βοήθησα και ασχολήθηκα. Επίσης, την περίοδο 1980-1985 είχα βοηθήσει και το ερασιτεχνικό σωματείο του Αργοναύτη ως Αντιπρόεδρος και Πρόεδρος, ήταν και αυτό μέσα στις δραστηριότητες του.

Έτσι έχω κάνει μια διαδρομή, δεν ήρθα ξαφνικά για να γίνω Πρόεδρος στην Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή. Έχω κάνει μια διαδρομή που ξεκινάει από τον χώρο της άθλησης, χωρίς να φτάσω να γίνω ποτέ ελίτ αθλητής καθώς ήμουν πάντα ένας αθλητής μέτριος αλλά έδινα πάντα το περισσότερο που μπορούσα, άλλωστε αυτός είναι και ο στόχος του αθλητισμού. Έπειτα στον σωματειακό αθλητισμό, στην ομοσπονδία της ιππασίας μετά, όπου ο γιος μου ήταν αθλητής και έγινε το 2007 πρωταθλητής Ελλάδος στους νέους ιππείς και μετά στην Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή, ξεκινώντας από την Διεθνή Ολυμπιακή Ακαδημία. Για πολλά χρόνια στην αρχή ήμουν Αντιπρόεδρος, περίοδος 2005-2009, και μετά από το ’09 έως τέλος του ’24, ως Πρόεδρος. Μετά από μία διαδρομή μεγάλη και πετυχημένη θα πω, και με την παρότρυνση πολλών φίλων που ηγούνται σε ομοσπονδίες, κατάλαβα πως είχε φτάσει η ώρα να διεκδικήσω και το κορυφαίο αξίωμα. Έτσι, απλά. Και έγινε.

«Λέω πάντα “Πάμε πιο ψηλά αλλά πάμε μαζί”»

Το ’09, όταν ανέλαβα πρόεδρος της Διεθνούς Ολυμπιακής Ακαδημίας, ξεκίνησα για πρώτη φορά στην Ελλάδα την Εθνική Ολυμπιακή Ακαδημία. Υπήρχε η Εθνική Ολυμπιακή Ακαδημία σαν νομικό πρόσωπο αλλά δεν είχε ποτέ συσταθεί σε σώμα, ούτε είχε ποτέ δραστηριοποιηθεί. Αυτό είναι κάτι που κατ’ έμε ήταν ντροπιαστικό για την Ελλάδα, γιατί η Ελλάδα γέννησε τις Ολυμπιακές Αξίες και δεν τις δίδασκε στα νέα παιδιά. Αυτό ξεκίνησε και από την Υπουργείο Παιδείας, που σταμάτησε το μάθημα της Ολυμπιακής Παιδείας, το οποίο ήταν κάτι εξαιρετικό, και η Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή δεν είχε καθόλου δραστηριοποιηθεί στα θέματα Ολυμπιακής Παιδείας. Στο καταστατικό κάθε Ολυμπιακής Επιτροπής, εκτός από το να προετοιμάζει τους αθλητές για τους Ολυμπιακούς Αγώνες και βεβαίως εμείς ως Ελλάδα έχουμε και την υποχρέωση της Αφής φλόγας και της λαμπαδηδρομίας, ο τρίτος κυρίαρχος πυλώνας είναι η διάδοση της Ολυμπιακής Παιδείας σε όλη τη χώρα. Το οποίο δεν είχε γίνει ποτέ.

Και έτσι ανέλαβα εγώ το 2009 και με δικιά μου πρωτοβουλία, συγκροτήθηκε σε σώμα η Εθνική Ολυμπιακή Ακαδημία υπό την προεδρία μου και ξεκινήσαμε δειλά-δειλά με δράσεις Ολυμπιακής Παιδείας σε όλη τη χώρα. Πήγαμε σε πολλά σχολεία της χώρας, κάναμε δράσεις και με το ηλεκτρονικό έγκλημα, κάναμε δράσεις της Ολυμπιακής Παιδείας στο Παναθηναϊκό Στάδιο. Διοργανώσαμε μεγάλες εκδηλώσεις για όλους τους μαθητές από όλη τη χώρα και αναβίωση των Ολυμπιακών Αγώνων και δημιουργία ημέρας Ολυμπιακής Παιδείας. Ήταν μια τεράστια δράση και είμαι πολύ περήφανος δηλαδή για όλα όσα έγιναν, γιατί πραγματικά βοήθησαν στο να συνεχίσει η Εθνική Ολυμπιακή Ακαδημία μετά το 2017 και να πάει ακόμα πιο πέρα. Αυτός λοιπόν είναι ο στόχος πάντα, ότι από εκεί που παραλαμβάνεις να το πας ακόμα πιο ψηλά. Γιατί εγώ λέω πάντα, πάμε πιο ψηλά, πάμε πιο δυνατά, αλλά πάμε και μαζί. Γιατί αν δεν πάμε μαζί, δεν έχει καμία επιτυχία. Το να προσπαθείς να κάνεις κάτι μόνος σου δεν έχει κανένα νόημα. Χρειάζεται να έχεις καλούς συνεργάτες, καλούς συνοδοιπόρους, να μοιράζονται το ίδιο όραμα, να έχουν την ίδια πίστη, την ίδια τρέλα που λέω εγώ, γιατί αυτό χρειάζεται να έχεις και λίγο τρέλα στο μυαλό γιατί άμα δεν έχεις τρέλα δεν γίνεται…

Ο αθλητισμός έμεινε και διαδόθηκε και παρέμεινε ζωντανός, ο Ολυμπισμός δηλαδή, βασισμένος στην τρέλα κάποιων ανθρώπων. Γιατί αν δεν υπάρχουν τρελοί, που θα “παρατάνε” τη δουλειά τους, όπως εγώ τώρα εδώ που μιλάμε, που δεν έχω πάει ακόμα στο γραφείο μου και είμαι εδώ μαζί σας και συζητάμε για τον αθλητισμό, πρέπει να κουβαλάς πολύ τρέλα να το κάνεις αυτό το πράγμα. Γιατί πολλοί νομίζουν ότι έχουμε και αμοιβή ενώ δεν έχουμε, νομίζουν ότι εδώ είμαστε επαγγελματίες, και μάλιστα με ρωτάνε “Εσύ έχεις καλή αμοιβή;” και τους απαντώ “τεράστια αμοιβή, όχι απλά καλή”. Πιστεύω ότι με την τρέλα που διαθέτω να καταφέρω να το πάω ακόμα πιο ψηλά. Έχει πολλά περιθώρια, ο αθλητισμός να πάει ακόμα πιο ψηλά».

Αναλάβετε μία τόσο καίρια θέση σε μία εποχή που σωματεία και ομοσπονδίες αναζητούν τη στήριξη ώστε να μπορέσουν με τη σειρά τους να στηρίξουν τα παιδιά τους και ανακυκλώνονται ζητήματα τα οποία συζητιούνται εδώ και χρόνια. Ποια είναι η δική σας θέση;

«Το είπα την πρώτη μέρα που ανέλαβα, η Πολιτεία για κάποιο λόγο έχει αποφασίσει διαχρονικά να νομοθετεί χωρίς να λαμβάνει τη σύμφωνη γνώμη της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής, χωρίς να λαμβάνει τη γνώμη των αθλητών, χωρίς να λαμβάνει τη γνώμη κανενός.

Το κυρίαρχο όργανο του αθλητισμού, που γνωρίζει τα προβλήματα τα πραγματικά και τί πρέπει να γίνει είναι η Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή και οι ίδιοι οι αθλητές. Ναι μεν υπάρχει η Γενική Γραμματεία Αθλητισμού και το Υπουργείο Αθλητισμού και καλώς υπάρχουν, αλλά κυρίαρχο όργανο είναι η Ολυμπιακή Επιτροπή. Όταν λοιπόν δεν τους λαμβάνεις υπόψη, δεν τους ρωτάς και νομοθετείς χωρίς να λαμβάνεις τη γνώμη τους, είναι λάθος για μένα. Αυτό, λοιπόν, είναι κάτι που πρέπει να διορθωθεί.

Τώρα, πώς θα διορθωθεί… Θα με ρωτήσετε “θα τα καταφέρεις; Θα σπάσεις αυγά;” Εγώ είμαι έτοιμος να σπάσω αυγά, γιατί εγώ δεν ήρθα εδώ για να υπηρετήσω κανέναν. Ούτε είμαι εντεταλμένος κόμματος, ούτε της κυβέρνησης, ούτε τίποτα. Εμείς είμαστε ο ανεξάρτητος φορέας του ελληνικού αθλητισμού, το κυρίαρχο όργανό του και θέλουμε πάντα να λέμε τη γνώμη μας ευθαρσώς, να λέμε την αλήθεια και να εισακούεται. Δεν ξέρω αν θα εισακούεται στον πλήρη βαθμό, αλλά τουλάχιστον να ακούγεται η γνώμη μας και να λαμβάνεται υπόψιν. Αυτά, λοιπόν, ήταν λάθη που έγιναν.

Όταν φεύγαμε για το Παρίσι, στο ταξίδι και την ώρα που ήμασταν στο αεροπλάνο, μας ενημέρωσαν πως μπήκε νέος νόμος. Προσπάθησαν από την προηγούμενη κυβέρνηση να παρουσιάσουν εσφαλμένα ότι οι παράγοντες, αυτοί που ασχολούνται με τον αθλητισμό είναι λαμόγια. Το παρουσίασαν πολύ χοντρά και ότι πρέπει να καθαρίσει ο αθλητισμός γιατί οι παράγοντες είναι εκεί πέρα εγκατεστημένοι και είναι λαμόγια. Έγινε μια τεράστια προσπάθεια να διασύρουν ονόματα, να διασύρουν ανθρώπους, οι οποία τελικά έπεσε στο κενό. Κανένας κόσμος δεν είναι αγγελικά πλασμένος, παντού υπάρχουν και καλοί και κακοί και παντού υπάρχει και διαφθορά. Προσπαθήσαν να παρουσιάσουν πως ο αθλητισμός είναι το κακό, ότι οι παράγοντες είναι οι άνθρωποι οι οποίοι δεν βοηθούν, απλώς δημιουργούν πρόβλημα ή μάλλον έρχονται για ιδίων όφελος. Και αυτό τι αποτέλεσμα είχε; Να πάει πίσω ο αθλητισμός διότι αναγκάσαν ανθρώπους, οι οποίοι έδιναν τη ζωή τους, να φύγουν από τον χώρο.

Να σας πω κάτι; Δεν έρχεται ο άλλος εύκολα να προσφέρει, γιατί εδώ πέρα είναι προσφορά. Δεν έρχεσαι για να αμοιφθείς, εδώ είναι προσφορά. Δεν βρίσκεις εύκολα ανθρώπους. Ο άνθρωπος που βρίσκεται στο σωματείο, γιατί κι εγώ ξεκίνησα από το σωματείο, πολλές φορές πάει και πλένει και τα ρούχα των αθλητών το βράδυ σπίτι γιατί δεν θα έχουν να βάλουν τις εμφανίσεις τους την άλλη μέρα. Κουβαλάει τις μπάλες, κουβαλάει τα ρούχα. Αυτός ο άνθρωπος την τρέλα του έχει, δεν είναι λαμόγιο. Έχει τρέλα στο μυαλό, δεν μπορεί να τον λέμε λαμόγιο.

Και έπειτα δεν κατηγορήσαμε μόνο τους παράγοντες αλλά κατηγορήσαμε και τις ομοσπονδίες. Αυτό ήταν ένα τεράστιο λάθος που έγινε. Παρουσιάστηκε ότι οι ομοσπονδίες διοικούνται από ανθρώπους διεφθαρμένους και προσπαθούν να κάνουν μόνο κακό, το οποίο είναι λάθος από την αρχή έως το τέλος. Αυτά όλα ήταν λόγοι που με ώθησαν στο να έρθω κι εγώ, να πάρω αυτή τη θέση, τουλάχιστον να διορθώσω τα κακώς κείμενα. Και δεν ξέρω αν θα τα διορθώσω όλα όπως πρέπει, αλλά θα κάνω την προσπάθεια για τους αθλητές, για τα προνόμια τους».

Οι αθλητές και οι αθλήτριες έχουν παράπονα καθώς ορισμένοι χάνουν τα πριμ για τα μετάλλιά τους και άλλοι ενώ μπορεί να έχουν βρεθεί εντός οκτάδας σε Ολυμπιακούς Αγώνες, που όλοι γνωρίζουμε πόσο δύσκολο είναι, δεν έχουν κανένα προνόμιο από την Πολιτεία. Υπάρχουν λύσεις σε αυτά τα πολύ σοβαρά ζητήματα;

«Από τα μεγαλύτερα λάθη που έχουν κάνει οι κυβερνήσεις, είναι που κατήργησαν κάποια στιγμή τα προνόμια των αθλητών. Και, βεβαίως, τα προνόμια των αθλητών έτσι όπως ήταν εκείνη την εποχή, είχαν ξεχειλώσει και έπρεπε να μαζευτούν, αλλά δεν έπρεπε να εξαλειφθούν. Η εξάλειψη των προνομίων ήταν τεράστιο λάθος. Και από εκεί ξεκίνησαν τα προβλήματα. Ένα παιδί που ξεκινάει από 7-8 χρονών και πηγαίνει στην πισίνα με τον πατέρα του και με τη μητέρα του να αθληθεί, αφιερώνει όλη τη ζωή, τα καλύτερα του χρόνια τα αφιερώνει για να φτάσει να αναδειχθεί και να δοξάσει τη χώρα. Δεν μπορεί κάποια στιγμή αυτό το παιδί να μην έχει μία ανταμοιβή από το κράτος. Δεν μπορεί να μην του παρέχεις κάποιο προνόμιο. Και το κυρίως προνόμιο είναι ο διορισμός του σε κάποια θέση.

Καταφέραμε και βάλαμε στα προνόμια όλους τους αθλητές που κατακτούν μέχρι και την έκτη θέση στους Ολυμπιακούς. Είναι μια μεγάλη προσπάθεια αλλά σκεφτείτε ότι ο Ολυμπιονίκης είναι μέχρι την 8η θέση, γιατί τα προνόμια να είναι μέχρι την 6η; Άρα πάλι υστερούμε εδώ!

Μπορεί να καταλάβει ο κόσμος τι σημαίνει να κερδίζεις τη συμμετοχή σου στους Ολυμπιακούς; Άρα αυτός που έρχεται 8ος, ξέρετε τι μεγάλη επιτυχία είναι για την χώρα; Πόσο σπουδαίο και σημαντικό είναι; Γιατί αυτό το παιδί να μην ανταμείβεται; Όταν η ΔΟΕ αναγνωρίζει την πρώτη με την 8η θέση Ολυμπιονίκη, για ποιον λόγο εμείς το πάμε έτσι; Το κόψαμε πρώτα και το πήγαμε στους 3, τώρα το πάμε στους 6 και πώς θα το πάμε στους 8; Γιατί να μην το πάμε στους 8 απευθείας και να έχουμε αυτά τα προβλήματα;

Έπειτα γιατί να μην αμείβεται ο αθλητής; Κατακτά παγκόσμιο πρωτάθλημα, ας πούμε, ένας αθλητής και του λένε πως το αγώνισμα που κάνει δεν είναι στο Ολυμπιακό πρόγραμμα και δεν πρέπει να πάρει πριμ. Κάτι που ανέφερε και η Ευαγγελία Πλατανιώτη εκφράζοντας το παράπονο της. Δεν δόξασε την Ελλάδα; Η Ελλάδα δεν μιλούσε επί δύο μήνες για την Ευαγγελία Πλατανιώτη; Δεν σηκώθηκε η ελληνική σημαία; Δεν ακούσαμε το εθνικό ύμνο; Δεν είναι μεγάλη αδικία να μην έχει αμοιβή αυτή η αθλητή για την προσπάθειά της, που δόξασε την χώρα; Και της έδωσαν μία δικαιολογία φθηνή. Η λύση είναι απλή, μία τροπολογία που να λέει πως και να μην είναι ένα αγώνισμα στο Ολυμπιακό πρόγραμμα, θα πάρεις το πριμ σου.

Τα καλά να τα λέμε, δεν ήρθαμε να τα ισοπεδώσουμε όλα και να πούμε ότι όλα είναι λάθος. Γίνονται και θετικά πράγματα. Όταν ζητάμε από τους αθλητές και από τις ομοσπονδίες να κάνουν κάτι, το κράτος πρέπει να προσφέρει τα ελάχιστα. Δεν μπορεί να ζητάς να τροποποιείς νόμους, να αλλάζεις νόμους, να φτιάχνεις, να κόβεις προνόμια, να βάζεις προνόμια, χωρίς και εσύ να έχεις δώσει αυτό που πρέπει από τη δικιά σου πλευρά. Δεν σε θέλουμε μόνο για να έρθεις να φωτογραφηθείς με τον Ολυμπιονίκη, πρέπει να του δίνεις και τις δυνατότητες του Ολυμπιονίκη να φτάσει εκεί και να τον στηρίζεις και να τον αμείβεις όπως πρέπει. Αυτό είναι καθοριστικό».

Το άλλο μεγάλο αγκάθι είναι οι εγκαταστάσεις. Εσείς ο ίδιος είπατε πως θα ξεκινήσετε το πρόγραμμα “Υιοθετήστε μία εγκατάσταση”. Ποια είναι ακριβώς η σκέψη πίσω από αυτό;

«Η προηγούμενη κυβέρνηση έβγαλε πολλές Ολυμπιακές Ομοσπονδίες από το ΟΑΚΑ με τη διαβεβαίωση ότι θα γίνει το πολυδύναμο μέσα σε ένα χρόνο και εμείς έχουμε φτάσει στο 2025, έχουμε περάσει 4 χρόνια και πολυδύναμο δεν βλέπουμε. Τώρα μας λένε ότι το 2027 θα γίνει το πολυδύναμο. Άρα εδώ δεν θα προχωρήσουμε μόνο με το πρόγραμμα «Υιοθετήστε έναν αθλητή για το Λος Άντζελες». Θα προχωρήσουμε και ένα πρόγραμμα, που εγώ ως νέος Πρόεδρος το ονομάζω: «Υιοθετήστε μια εγκατάσταση για να βοηθήσετε τους αθλητές». Και αυτό δεν απευθύνεται μόνο στο κράτος.

Σύστησα μια επιτροπή στην Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή, ζήτησα τη συνδρομή του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδος, ζήτησα τη συνδρομή ανθρώπων ειδικών του ΟΑΚΑ και του Υπουργείου, για να δούμε τί προβλήματα έχουν οι Ολυμπιακές μας εγκαταστάσεις, τί χρειάζεται να γίνει και τί κόστος απαιτείται για να γίνει. Η επιτροπή αυτή έρχεται να μας δώσει μια σαφή εικόνα, να μπορέσουμε να αναζητήσουμε και εμείς βοήθεια, όχι μόνο από το κράτος αλλά και από ιδιώτες. Δηλαδή ο ιδιώτης που θέλει να λέει πως στηρίζει τον αθλητή, άμα θέλει μπορεί να στηρίξει και μια εγκατάσταση για τον αθλητή.

Υπάρχουν μεγάλοι χορηγοί και γιατί να μην στηρίξει ένας μεγάλος χορηγός την κατασκευή των κοιτώνων μέσα στο Ολυμπιακό Στάδιο; Αυτή τη στιγμή έφυγαν από τον Άγιο Κοσμά οι Ολυμπιονίκες μας και δεν έχουν κοιτώνες. Υπήρχαν οι κοιτώνες στο ΟΑΚΑ, οι οποίοι είναι υποβαθμισμένοι. Γιατί να μην τους φτιάξουμε; Αυτό, λοιπόν, κάνουμε εμείς με την επιτροπή, να δούμε τι μπορεί να γίνει. Μπορεί να γίνουν 66 κοιτώνες αυτή τη στιγμή στο ΟΑΚΑ.

Να βρεθεί ένας σπουδαίος, χρυσός χορηγός και να στηρίξει την ανακατασκευή των 66 κοιτώνων, να υπάρχει ένα σπίτι και να προχωρήσει το Πολυδύναμο. Η εγκατάσταση στην Παιανία είναι μία πολύ θετική εξέλιξη, η ξιφασκία πήγε εκεί και θα πάνε και τα άλλα αθλήματα και αυτό είναι θετικό αλλά χρειάζονται και άλλα. Υπάρχουν Ολυμπιακές εγκαταστάσεις που έχουν μαραζώσει. Τι γίνεται με τον Σχοινιά (σ.σ. Εθνικό κωπηλατοδρόμιο), ας πούμε; Εκεί ήθελαν να κάνουν ξενοδοχεία αλλά επειδή είναι περιοχή natura δεν μπορεί να γίνει τίποτα. Είναι το Εθνικό μας κωπηλατοδρόμιο, γιατί να μην το αξιοποιήσουμε; Γιατί να μην το φτιάξουμε; Γιατί να μην βρούμε έναν άνθρωπο, μια εταιρεία που θα διαθέσει ένα ποσό μέσα από το πρόγραμμα της εταιρικής ευθύνης ώστε να στηρίξουν μια εγκατάσταση. Αυτό λέμε εμείς, ώστε να μπορέσουμε να βγούμε στη γύρα που λέμε και να λύσουμε προβλήματα.

«Δεν είναι όλα χρήμα στη ζωή, θα τα πληρώσουμε αργότερα όταν τα παιδιά θα έχουν προβληματικές συμπεριφορές και θέματα υγείας»

Έπειτα, δεν μπορεί να είναι κλειστό ακόμα το Ολυμπιακό κολυμβητήριο της Όλγας (σ.σ. Ολυμπιακό κολυμβητήριο Ζαππείου). Γιατί είναι κλειστό ακόμα και τί κάνει ο Δήμος Αθηναίων; Είχε υπογράψει ένα μνημόνιο ο προηγούμενος δήμαρχος και τώρα χρειάστηκαν εγκρίσεις από το ΚΑΣ, από το Αρχαιολογικό Συνέδριο, γιατί υπάρχει ένας αρχαιολογικός χώρος μέσα. Τις πήραμε τις εγκρίσεις αλλά τώρα πρέπει κάποιος να αναλάβει. Είναι εμβληματικό κολυμβητήριο!

Το ξέρετε ότι αυτή τη στιγμή ο νότιος τομέας της Αθήνας δεν έχει αθλητικό κέντρο; Έφυγε ο Άγιος Κοσμάς, έφυγε το μπιτς βόλεϊ, το τάε κβον ντο το πήρε η Περιφέρεια. Πού θα πάνε τα παιδιά όλα από τον Νότιο τομέα να αθληθούν όταν δεν μπορούν να πάνε σε 8-10 Ολυμπιακά αθλήματα τα οποία μπορούν να τα απασχολήσουν; Για ένα απλό άθλημα, το cheerleading, ένα άθλημα που δεν είναι ολυμπιακό, δεν υπάρχει χώρος. Το cheerleading έχει 5000 παιδιά αυτή τη στιγμή και είναι ένα εξαιρετικό άθλημα, βοηθάει πάρα πολύ τα παιδιά στην ψυχολογία τους και στην αυτοπεποίθησή τους, στον χαρακτήρα τους, σε όλα. Και δεν έχουμε χώρο πλέον στο νότιο τομέα. Δεν έχουμε πουθενά χώρο να πάνε τα παιδιά να αθληθούν.

Δεν μπορούμε να τα κλείνουμε έτσι. Δεν είναι όλα χρήμα πια στη ζωή. Γιατί θα πάρεις τώρα 20 εκατομμύρια για να πουλήσεις μία εγκατάσταση στον επενδυτή που θα την πάρει, αλλά πόσα θα πληρώσεις μετά από χρόνια στα παιδιά που θα έχουν προβληματικές συμπεριφορές και θέματα υγείας; Και το λέω αυτό γιατί εγώ ήμουν από παιδί στον αθλητισμό και ξέρω τί μου έδωσε ο αθλητισμός. Ξέρω τι μπορεί να προσφέρει σε έναν άνθρωπο και πόσο καλό μπορεί να κάνει. Γιατί το ταξίδι του αθλητισμού είναι μοναδικό. Πρέπει να βοηθάμε τα παιδιά να βγουν κοντά στο ταξίδι και να το ζήσουν σε όλη την ζωή.

Εμείς προχωρούμε σε όλα αυτά με συγκεκριμένη στόχευση, με ανθρώπους που δουλεύουν πάνω σε αυτό, ώστε να μπορέσουν αυτά να μπουν σε λειτουργία. Και να μπουν σε λειτουργία σωστά, για το καλό της νεολαίας. Να έρθει η νεολαία στον αθλητισμό.

Είμαστε εδώ για να δούμε το λάθος και να το διορθώσουμε, έχω στόχο όλα να τα αλλάξω για να πάμε πιο ψηλά και θα στηρίξουμε όλα όσα θετικά έχουν γίνει, γιατί έχουν γίνει πάρα πολλά. Πρέπει πάντα να υπάρχει ένας φρέσκος αέρας, γιατί ο φρέσκος αέρας φέρνει νέες ιδέες. Τώρα έχουμε νέα διοίκηση, νέα παιδιά, ανθρώπους εκλεκτούς μέσα στο προεδρείο, Ολυμπιονίκες».

Παρατηρούμε πως παρ’ όλο που τα χρόνια περνάνε και η κοινωνία εξελίσσεται, υπάρχει δυστυχώς υποεκπροσώπηση των γυναικών ακόμη και στον αθλητισμό. Τί πιστεύετε πως συμβαίνει;

«Είναι γεγονός, δεν έρχονται. Προσπαθήσαμε και στην ομοσπονδία της ιππασίας, έγινε αγώνας αλλά δεν έρχονται. Εγώ πιστεύω στις γυναίκες και στο ότι οι γυναίκες θα πρέπει να κυβερνήσουν τον κόσμο. Είναι πιο ικανές οι γυναίκες και μακάρι να είχα περισσότερες γυναίκες συνεργάτες αλλά δεν έρχονται. Άλλωστε, ποιος έβαλε πρώτος γυναίκα σημαιοφόρο στους Ολυμπιακούς Αγώνες; Εγώ. Στο Ρίο το 2016, που ήταν σημαιοφόρος η Σοφία Μπεκατώρου όταν ήμουν αρχηγός αποστολής και εγώ πρότεινα μάλιστα την Αντιγόνη Ντρισμπιώτη και την Αλεξάνδρα Ασημάκη ενώ ανέφερα και την Ευαγγελία Πλατανιώτη για σημαιοφόρο για το Παρίσι 2024.

Είμαι αντίθετος όμως στο να μπει μία γυναίκα απλά για να φανεί. Σιγά σιγά, θέλει προσπάθεια αυτό και να ξεκινήσει από τις ομοσπονδίες».

Ποιο είναι το πλάνο για την Ολυμπιάδα που έχει ξεκινήσει, με στόχο τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λος Άντζελες το 2028;

«Οι Ολυμπιακοί αγώνες γίνονται όλο και πιο δύσκολοι. Αν δείτε τί προσφέρουν άλλες χώρες για την προετοιμασία αθλητών σε καταστάσεις. Σε μια μικρή χώρα στην Ευρώπη, σε σύγκριση με την Ελλάδα, που λέγεται Ουγγαρία είναι προφανές το τι ποσοστό δίνεται από το ΑΕΠ στον αθλητισμό, τί σημαίνει για εκείνους ο αθλητισμός και πώς στηρίζουν τις επόμενες γενιές… Εμείς αδιαφορούμε. Η Αγγλία διαθέτει τέτοια ποσά στην κωπηλασία, ενώ εμείς δεν θα μπορούσαμε ποτέ να έχουμε ας πούμε οκτάκωπο… Δεν έχουμε αυτή την στιγμή την οικονομική δυνατότητα να μπορέσουμε να τη στηρίξουμε.

Εμείς για να πάμε καλύτερα πρέπει να έχουμε μεγαλύτερη στήριξη, και από το κράτος αλλά και από τους ιδιώτες χορηγούς. Να έχουμε καλύτερες εγκαταστάσεις, να έχουμε σωστό νομοθετικό έργο που να στηρίζει τους αθλητές και τις ομοσπονδίες και να μην τους βλέπει σαν εγκληματίες και να θέλει να τους κυνηγήσει, να τους βλέπει θετικά. Τον αθλητισμό να τον βλέπουμε θετικά από όλες τις πλευρές. Μόνο έτσι θα μπορέσουμε να καταφέρουμε κάτι γιατί είναι πολύ δύσκολος ο ανταγωνισμός.

Χρειάζεται μεγαλύτερη βοήθεια. Ήδη μοιράσαμε χρήματα στις ομοσπονδίες αυτή τη στιγμή, για πρώτη φορά μοιράστηκαν χρήματα στο ξεκίνημα της Ολυμπιακής προετοιμασίας γιατί έχει σημασία να νιώσουν οι ομοσπονδίες, οι οποίες είχαν αδικηθεί τα τελευταία χρόνια, ότι έχουν σημαντικό ρόλο να παίξουν.

Όλα αυτά για να πάμε λίγο ψηλότερα. Κι εσείς οι δημοσιογράφοι να στηρίξετε την προσπάθεια αυτή, να στηρίξετε τους αθλητές μας, τα αθλήματα που δεν είναι διαδεδομένα, όλη την προσπάθεια. Αυτό θέλουμε. Για να πάμε ψηλότερα»!