Παναθηναϊκός: Δύο ανατροπές σε 48 ώρες θα ήταν παρά φύσιν, το θέμα είναι να μην φτάσει εκεί!

Το μπάσκετ είναι η χαρά της στρατηγικής και της στατιστικής. Οι αριθμοί πάντοτε με εξίταραν και όσοι με γνωρίζουν καλά, ξέρουν πόσο αριθμολάγνος είμαι και πόσο μου αρέσει να «διαβάζω» τα παιχνίδια μέσα από τα νούμερα.

Σκαλίζοντας, λοιπόν, τα κατορθώματα του Παναθηναϊκού στην 4η περίοδο κατέληξα στο +158, που είναι ισοδυναμεί με την συνολική (υπέρ του) διαφορά στα τελευταία δεκάλεπτα των 31 αγώνων της εφετινής σεζόν. Ένα νούμερο που είναι σαφώς βελτιωμένο σε σχέση με το περυσινό +109 στα 34 ματς της regular season και το οποίο, κατέταξε τους μετέπειτα πρωταθλητές Ευρώπης στην κορυφή της άτυπης αυτής στατιστικής κατηγορίας.

Παρακολουθώντας και σχολιάζοντας στο live του Gazzetta το αποψινό ματς και βλέποντας την απίστευτη εμφάνιση που πραγματοποίησε η Παρί στις τρεις πρώτες περιόδους (προηγήθηκε με 69-86), ήμουν σίγουρος ότι το παραπάνω νούμερο θα αυξηθεί σημαντικά.

Άλλωστε, οι Παριζιάνοι είχαν κάνει για 30 λεπτά το τέλειο ματς, ξεπερνώντας την μέση παραγωγικότητά τους στα 40 λεπτά (μ.ο. 85,9 πόντους), καθώς επίσης και τον μέσο όρο τους στις ασίστ (είχαν 20 ασίστ και πριν το τζάμπολ μοίραζαν 15,7 ανά αγώνα), ενώ το ποσοστό τους πίσω από τα 6,75 (62,5% με 15/24 τρίποντα), συνιστούσε ρεκόρ για τα ¾ της κανονικής διάρκειας.

Οπότε, ήμουν της άποψης ότι το ματς θα γυρνούσε και γιατί δεν ήταν φυσιολογικό να συνεχίσουν να σκοράρουν σε αυτόν τον ρυθμό, αλλά και γιατί λίγο το γεμάτο ΟΑΚΑ και λίγο η περηφάνεια των παικτών του Αταμάν, θα οδηγούσε σε ένα σεβαστό χρονικό διάστημα αμυντικής σκληράδας, έντασης και ενέργειας ώστε να γείρει το γήπεδο!

Δυστυχώς, όμως, για τον «επτάστερο» και προς διάψευσή μου, κανένα από τα δύο παραπάνω ρεαλιστικά σενάρια δεν ευοδώθηκε, παρ’ ότι οι «γηπεδούχοι» έκλεισαν την 4η περίοδο με επιμέρους 29-15 (το +158 έγινε +172) και πλησίασαν τρεις φορές σε απόσταση μίας κατοχής, δεν μπόρεσαν να αποτρέψουν την πρώτη εντός έδρας ήττα τους (98-101) μετά από 4 μήνες και 11 σερί νίκες και τώρα.. έμπλεξαν.

Όσο και αν οι δικαιολογίες που υπάρχουν είναι πολλές, όπως οι τραυματισμοί και οι απουσίες, αλλά και να πάει σε ένα πάρα πολύ κλειστό rotation σχεδόν 6 παικτών (οι Καλαϊτζάκης, Μπράουν, Μήτογλου και Γιούρτσεβεν έπαιξαν από 5 έως 10 λεπτά), σε δεύτερο παιχνίδι «διαβολοβδομάδας» και 48 ώρες μετά από το παιχνίδι και το ταξίδι της επιστροφής από το Βελιγράδι, την δεδομένη χρονική στιγμή, ο Παναθηναϊκός δεν επιτρέπεται να χάνει στην έδρα του δεχόμενος 101 πόντους και να κινδυνεύει να τινάξει την προσπάθεια των 31 πρώτων αγωνιστικών στον αέρα!

Σύμφωνοι και η ήττα είναι μέσα στο πρόγραμμα, ειδικότερα σε μία βραδιά που η ομάδα του Τιάγκο Σπλίτερ άγγιξε και ίσως και να υπερέβη την ιδεατή απόδοση, ωστόσο είναι πιο «ευκολοχώνευτη» αν η ομάδα έχει παλέψει στην άμυνα, έχει σταματήσει έστω κάποιο από τα «όπλα» των αντιπάλων και έχει πέσει επειδή βρέθηκε σε κακό επιθετικό «φεγγάρι».

Ο Παναθηναϊκός, όμως, είχε καλή επιθετική λειτουργία, τελείωσε το ματς με 22 ασίστ έναντι μόλις 7 λαθών, σούταρε με 88% από τις βολές (πριν την έναρξη είχε το 2ο χειρότερο ποσοστό της EL με 74%), με 51,3% στα δίποντα και με 40% στα τρίποντα. Οι δύο φυσικοί του ηγέτες, δε, ο Σλούκας και ο Ναν τελείωσαν με 20 και με 22 πόντους αντίστοιχα και είχαν στο σύνολο 16 τελικές πάσες, ενώ ο Αμερικανός guard άγγιξε το triple double (8 ριμπάουντ και 9 ασίστ).

Εντάξει δεν είχαν άλλους άξιους συμπαραστάτες στο σκοράρισμα, αλλά όταν το «τριφύλλι» σκοράρει 98 πόντους μέσα στο σπίτι του, η νίκη δεν πρέπει να διαπραγματεύσιμη. Σκεφτείτε ότι «πράσινοι» ξεπέρασαν κατά 3 πόντους την μέση παραγωγικότητά τους εντός έδρας (95,0 πόντους).

Στα ανασταλτικά τους καθήκοντα, όμως, πήραν πολύ κάτω από την βάση επιτρέποντας 19 περισσότερους πόντους από το μέσο παθητικό τους στο ΟΑΚΑ και παρ΄ ότι μεμονωμένα και ατομικά είχαν κάποιες καλές στιγμές (εξ’ ού και τα 6 κλεψίματα μαζί με τα 4 κοψίματα), σαν ομάδα δεν μπόρεσαν ποτέ να επιδείξουν αμυντική προσήλωση και να κρατήσουν έστω για ένα 3λεπτο ή 4λεπτο την Παρί μακριά από το καλάθι τους.

Αν έβγαζαν ένα μίνιμουμ σκληράδας (κάτι που είχε κάνει ο Ολυμπιακός στον εντός έδρας αγώνα με την Παρί, στον οποίο έτρεξε ένα σερί 22-0 σε 4’06”, επιστρέφοντας από το -20), τότε τώρα μιλάγαμε για την ανατροπή της χρονιάς!

Κι επειδή στον Παναθηναϊκό ξέρουν όλοι πως γύρισε ο περυσινός διακόπτης και πόσο μεγάλο ρόλο έπαιξε η αύξηση της αμυντικής έντασης από τα μέσα Δεκέμβρη και μετά, καλό θα είναι τέτοιες αγωνιστικές συμπεριφορές να μην επαναληφθούν. Όχι τίποτε άλλο, αλλά θα είναι κρίμα να χαθεί το πλεονέκτημα έδρας με 0/3 στις τρεις τελευταίες στροφές.

Υγ.: Το respect που αξίζει ο Τι Τζέι Σορτς (άγγιξε το triple double με 20 πόντους, 9 ριμπάουντ και 14 ασίστ) αλλά και το σύστημα παιχνιδιού της Παρί, εξηγείται από το ότι πριν την έναρξη της σεζόν, η συζήτηση είχε να κάνει με το αν ο βραχύσωμος Αμερικανός point guard και η ομάδα του (έχει το 17ο budget της διοργάνωσης) είναι παίκτης και ομάδα Eurocup ή Euroleague. Μετά από 32 αγώνες, ο πρώτος είναι στην συζήτηση για το MVP και το σύνολο του Σπλίτερ διεκδικεί είσοδο στα playoff και είναι αγκαλιά με τα play in!