Πρότσιντα στο Gazzetta: «Δεν είμαστε “losers” και θέλουμε να το δείξουμε κόντρα στον Ολυμπιακό!»

Δύο όχι σοβαροί τραυματισμοί δεν του επέτρεψαν να παίξει αντίπαλος με τις ελληνικές ομάδες στον 1ο γύρο, οπότε μοιραία, η πρώτη «γεύση» κόντρα στους πρωταθλητές Ευρώπης ήρθε πριν από δύο εβδομάδες στο ΟΑΚΑ, όπου οι φιλοξενούμενοι πούλησαν ακριβά το τομάρι τους και μάλιστα 6 λεπτά πριν από το τέλος, ξέφυγε με 8 πόντους διαφορά!

Η συνέχεια, όμως, περιελάμβανε 21 αναπάντητους πόντους από τον Παναθηναϊκό, που τελικά πήρε σχετικά εύκολα τη νίκη (91-81), εκμεταλλευόμενος την «αχίλλειο πτέρνα» της γερμανικής ομάδας: η έλλειψη συγκέντρωσης και η πνευματική ανετοιμότητα των παικτών στο τέταρτο δεκάλεπτο έχουν οδηγήσει σε μέση αρνητική διαφορά 5,1 πόντων στα δέκα τελευταία λεπτά των 15 αγώνων που προηγήθηκαν.

Ο γεννημένος στο Κόμο και μεγαλωμένος στο γειτονικό Καντού, όπου έκανε τα πρώτα του μπασκετικά βήματα, θεωρεί ότι τα παραπάνω στοιχεία αποτελούν τις πλέον βασικές αιτίες για την αγωνιστική της κατάρρευση της Άλμπα στον 2ο γύρο (1 νίκη και 14 ήττες) της κανονικής περιόδου.

Ο λόγος για τον Γκαμπριέλε Πρότσιντα, που θεωρείται ένας από τους πλέον ανερχόμενους παίκτες του ιταλικού μπάσκετ και στην 3η του σεζόν στο Βερολίνο, παρουσιάζει σταθερή αναβάθμιση στην Euroleague (μ.ο. 10,0 πόντους και 2,3 ριμπάουντ με 62,3% στα δίποντα και 79,6% στις βολές σε 21,3').

Έχοντας ως highlight της χρονιάς, την εξαιρετική εμφάνιση και το ρεκόρ καριέρας που κατέγραψε σε μία από τις 5 εφετινές νίκες του γερμανικού συλλόγου στην διοργάνωση.

Κόντρα στην πρωταθλήτριας Ιταλίας, Αρμάνι Μιλάνο, σκόραρε 29 πόντους (8/8 βολές και 10/18 σουτ), μάζεψε 4 ριμπάουντ και είχε 3 κλεψίματα και ένα κόψιμο και συνέβαλε τα μέγιστα από τις οδυνηρές ήττες της ομάδας του Έτορε Μεσίνα στον 1ο γύρο.

Το Gazzetta είχε την ευκαιρία να τον συναντήσει διαδικτυακά και λίγες ώρες πριν την αποψινή (21.00) αναμέτρηση της ομάδας του με τον Ολυμπιακό σας παρουσιάζει τις σκέψεις του για την φήμη της “loser”, που ακολουθεί την Άλμπα, την πιθανή προσωπική μονομαχία με τον Βεζένκοβ , τα φαβορί για το Final 4 και φυσικά το συναπάντημα Ελλάδας, Ισπανίας και Ιταλίας στην Λεμεσό, στο πλαίσιο του 42ου Eurobasket.

Αυτά και άλλα πολλά, όπως η πιθανή προοπτική ενίσχυσης των «ατζούρι» με τον Ντόντε ΝτιΒιτσέντζο και η επιθυμία του να παίξει αντίπαλος με τον Γιάννη Αντετοκούνμπο, στις 1750 λέξεις που ακολουθούν.

Γιατί έφυγες από την πατρίδα σου στα 20 σου και γιατί επέλεξες την Άλμπα και όχι το ΝΒΑ;

«Επέλεξα την Άλμπα επειδή η πρόταση που είχα από το ΝΒΑ ήταν για συμβόλαιο two way και συζητώντας με τον εκπρόσωπό μου, αποφασίσαμε ότι η ευκαιρία που μου δινόταν τότε στο γερμανικό πρωτάθλημα αλλά και στην Euroleague, θα με βοηθούσε να αναπτυχθώ πολύ περισσότερο, έχοντας χρόνο συμμετοχής. Και φυσικά γιατί το αγωνιστικό επίπεδο είναι υψηλότερο από το αντίστοιχο της G-League. Αν αναλογιστούμε ότι από την πρώτη μου σεζόν, είχα μέσο όρο σχεδόν 15 λεπτά απέναντι στις κορυφαίες ομάδες της Ευρώπης, νιώθω αρκετά δικαιωμένος για την απόφασή μου.»

Ήταν η Γερμανία ήταν ένας προορισμός για τον οποίο μετάνιωσες και αν θεωρείς πλέον ότι θα είχες μεγαλύτερη εξέλιξη στην Ιταλία;

«Τώρα βρίσκομαι στην 3η μου σεζόν στην Άλμπα και πιστεύω ότι από χρονιά σε χρονιά, παρουσιάζω σταθερή πρόοδο στο παιχνίδι μου. Δεν είναι λίγο πράγμα να έχεις κοντά στους 80 αγώνες στην πλάτη σου με σχεδόν 18 λεπτά ανά αγώνα και να είσαι μόλις 22 ετών! Οπότε άξιζε τον κόπο...»

Η Άλμπα έχει αρνητικό ρεκόρ και στις 5 τελευταίες σεζόν της στην Euroleague (54-136) και πολλοί είναι εκείνοι που λενε ότι δεν αξίζει πλέον να αγωνίζεται στην διοργανωση. Ποια είναι η δική σου άποψη και πως το αντιμετωπίζετε από μέσα;

«Αυτή είναι μία δύσκολη συζήτηση αν και δεν πιστεύω ότι μόνο η Άλμπα έχει αρνητικό ρεκόρ, για να τεθεί ένα τέτοιο ζήτημα. Από την άλλη πλευρά, σίγουρα οι ήττες είναι μία κατάσταση με την οποία κανείς δεν θέλει να αποκτήσει εξοικείωση. Είναι σκληρό συναίσθημα και προσπαθώ να συσχετίζω τις ήττες με μία αναπόφευκτη διαδρομή που ακολουθούν όλοι οι νέοι παίκτες στο κομμάτι της ανάπτυξης και να μαθαίνω μέσα απ' αυτές. Είναι μία διαδικασία που αποτελεί μέρος του παιχνιδιού, ειδικότερα για μία ομάδα που στηρίζεται σε αρκετούς νέους παίκτες.»

Πρόσφατα ο general manager σας έκανε μία δήλωση που έγινε viral για τα ρεκόρ του Παναθηναϊκού πριν την περυσινή σεζόν που κατέκτησε το τρόπαιο. Πήγατε στο ΟΑΚΑ και ήσασταν ανταγωνιστικοί και μετά χάσατε 40 από την Βίρτους. Στην Γερμανία κινδυνεύετε να μείνετε εκτός Playoff, πως εξηγείται αυτή η αστάθεια;

«Η εφετινή σεζόν για τον σύλλογο, είναι αναμφίβολα η πιο δύσκολη σεζόν που είναι στην ομάδα. Αν και συζητάμε πολύ συχνά στα αποδυτήρια και προσπαθούμε να εξηγήσουμε τα σκαμπανεβάσματά μας, δυσκολευόμαστε πολύ να καταλήξουμε που οφείλονται. Και αυτό γιατί δουλεύουμε σκληρά στην προπόνηση, έχουμε καλή επικοινωνία με τους προπονητές σχετικά με όλα όσα πρέπει να διορθώσουμε, με σημαντικότερο πρόβλημα τα τελειώματά μας στους αγώνες, όπως είδατε πρόσφατα στην Αθήνα κόντρα στον Παναθηναϊκό. Ήμασταν μπροστά με +8, έξι λεπτά πριν το τέλος και ο coach Αταμάν ανέτρεψε όλο το σκηνικό με την τεχνική ποινή που πήρε, εκτοξεύοντας την ενέργεια των παικτών του! Είναι ξεκάθαρο ότι μας λείπε η συγκέντρωση στην τελευταία περίοδο. Αν εξαιρέσουμε λίγα παιχνίδια, στα περισσότερα της σεζόν, ήμασταν στην διεκδίκηση της νίκης και στην τελευταία περίοδο καταρρέουμε, παίροντας λανθασμένες αποφάσεις. Το πρόσφατο ματς με την Βίρτους, είναι ίσως ένα από τα χειρότερα που έχω παίξει στην καριέρα μου και θέλω να το διαγράψω από τη μνήμη μου. Πραγματικά, δεν ξέρω τι έφταιξε... Προερχόμασταν από μία σειρά αρκετά ικανοποιητικών εμφανίσεων, όπως οι νίκες επί της Μπασκόνια και επί της Μπραουνσβάικ και η ανταγωνιστική εικόνα που παρουσιάσαμε κοντά σε Παναθηναϊκό και Παρτίζαν εκτός έδρας, όπου χάσαμε στο τέλος, οπότε πραγματικά δεν έχω εξήγηση... Πραγματικά δεν μπορούσαμε να βγάλουμε καμία αντίδραση...»

Ο Ολυμπιακός έρχεται στο Βερολίνο με πέντε απουσίες και με τον Έβανς αμφίβολο, ενώ είναι το τελευταίο εφετινό εντός έδρας παιχνίδι για σας. Το αντιμετωπίζετε ως μία ευκαιρία για να κλείσετε την σεζόν με θετική νότα και μία ηχηρή νίκη;

«Πάντα αυτά τα παιχνίδια απέναντι στις κορυφαίες ομάδες της διοργάνωσης, προσδίδουν έξτρα κίνητρο και γιατί παίζουμε απέναντι σε σπουδαίους και πολύ προβεβλημένους παίκτες, αλλά και γιατί ένα ενδεχόμενο θετικό αποτέλεσμα προκαλεί πάντα πολύ θόρυβο. Από 'και και πέρα, βέβαια, είναι δεδομένο ότι θέλουμε να κλείσουμε τα εντός έδρας παιχνίδια της σεζόν με μία καλή εμφάνιση και γιατί όχι μία νίκη. Κανονικά, βέβαια, αυτά όλα τα παιχνίδια πρέπει να αντιμετωπίζονται με την ίδια πνευματική ετοιμότητα, την ίδια προσέγγιση και επιθυμία για το θετικό αποτέλεσμα, αλλά μιλώντας για τον εαυτό μου, είναι πραγματικά δύσκολο να μην αισθάνομαι διαφορετικά όταν παίζω στο Βελιγράδι, στην Αθήνα και στον Πειραιά, όπου η ατμόσφαιρα είναι πολύ καυτή ή στα αντίστοιχα ματς στο Βερολίνο, κόντρα στις ομάδες που μονοπωλούν τους τίτλους τα τελευταία χρόνια.»

Ποιες είναι οι προβλέψεις σου για το εφετινό Final 4;

«Ξεκάθαρα οι δύο ελληνικές ομάδες! Από ‘κει και πέρα βλέπω επίσης την Φενέρμπαχτσέ και την Μονακό. Δεν πιστεύω ότι θα δούμε κάποια έκπληξη στα playoff!»

Το καλοκαίρι η Ιταλία θα είναι αντίπαλη με την Ελλάδα στον όμιλο που θα γίνει στην Κύπρο για το Eurobasket; Πως βλέπεις την ελληνοϊταλική μονομαχία και αλλά και τον ανταγωνισμό στην Λεμεσό;

«Κατ’ αρχάς ανυπομονώ για αυτό το μεγάλο ραντεβού, γιατί θα είναι η πρώτη μου συμμετοχή σε Eurobasket. Για την Εθνική Ιταλίας θα είναι μία μεγάλη ευκαιρία να κάνει κάτι καλό, γιατί θα έχει – πιθανότατα – για τελευταία φορά στην διάθεσή της παίκτες που έχουν γράψει ιστορία όπως ο Γκαλινάρι και ο Μέλι και οι οποίοι σκέφτονται να φορέσουν για τελευταία φορά το εθνόσημο στο στήθος. Ο Νίκολα ειδικά, που είναι ο αρχηγός μας, ελπίζω να μην αλλάξει γνώμη και να αποσυρθεί γιατί φοράει το νούμερό μου και το θέλω (γέλια...)! Θέλουμε πολύ να πετύχουμε μία διάκριση για το ιταλικό μπάσκετ γιατί πάει πολύς καιρός από την τελευταία φορά που πήραμε μετάλλιο! Θυμάμαι καλά την προηγούμενη διοργάνωση, πριν από 3 χρόνια στο Βερολίνο, γιατί μόλις είχα πάρει μετεγγραφή στην Άλμπα και ήμουν εκεί. Φτάσαμε μία ανάσα από την 4άδα, αποκλείοντας την Σερβία στους “16” και χάνοντας στην παράταση από την Γαλλία, ενώ προηγούμασταν με 8 πόντους διαφορά και στο τέλος της κανονικής διάρκειας, χάσαμε δύο ευκαιρίες με τις βολές και το σουτ του Φοντέκιο! Για μας είναι πολύ σημαντικό να πάμε εκεί με την σωστή νοοτροπία, γιατί έχουμε καλό υλικό και μπορούμε να διακριθούμε.»

Η Ελλάδα και η Ισπανία θα είναι οι βασικοί σας αντίπαλοι...

«Αυτό είναι σίγουρο και θέλω να πιστεύω ότι θα ανταποκριθούμε στις απαιτήσεις δύο τόσων δύσκολων αναμετρήσεων. Προσωπικά είμαι ενθουσιασμένος γιατί πιθανότατα να μου δοθεί η ευκαιρία να παίξω για πρώτη απέναντι στον Αντετοκούνμπο, τον οποία είχα δει από κοντά στην προηγούμενη διοργάνωση στο Βερολίνο και το Μιλάνο και είχα πραγματικά εντυπωσιαστεί.»

Πως είναι η συνεργασία με τον Ποτζέκο;

«Είμαστε σε συχνή επαφή και συνήθως μετά τα παιχνίδια, μου στέλνει μηνύματα. Έχουμε καλή επικοινωνία και τον συμπαθώ πολύ σαν άνθρωπο και σαν coach γιατί δίνει αρκετή ελευθερία στους παίκτες να αποφασίσουν μέσα στο παρκέ. Είναι ξεκάθαρα ένας προπονητής των παικτών και τον βλέπουμε ως καθοδηγητή μας!»

Ακούμε ότι υπάρχει περίπτωση να ενισχυθείτε και τον Ντόντε ΝτιΒιτσέντζο των Τίμπεργουλβς;

«Ναι είναι μία πιθανότητα! Γνωρίζω ότι ο coach μαζί με τον Λουίτζι Ντατόμε τον επισκέφτηκαν στην Αμερική για να συζητήσουν μαζί του αυτό το ενδεχόμενο και αν η προσθήκη του οριστικοποιηθεί, τότε θα είναι μεγάλη ενίσχυση για μας.»

Βλέπεις τον εαυτό σου μία μέρα στο ΝΒΑ; Σου αρέσει, παρακολουθείς το πρωτάθλημα;

«Δεν θα έλεγα ότι είμαι φανατικός, αλλά σίγουρα πολλά πρωινά χαζεύω τα αποτελέσματα και τα highlights. Η προοπτική της Αμερικής σίγουρα υπάρχει στο μυαλό μου, αλλά θα πάρει σάρκα και οστά όταν νιώσω ότι είμαι έτοιμος για μία τόσο μεγάλη πρόκληση και με όσα θα έχω κάνει στην Ευρώπη, θα έχω “κερδίσει” με το σπαθί μου το δικαίωμα να προσπαθήσω στο ΝΒΑ!»

Κλείνοντας, θα ήθελα να σε ρωτήσω ποιοι είναι οι πιο δύσκολοι αντίπαλοι που αντιμετώπισες μέχρι τώρα στην Euroleague;

«Θα έλεγα ο Κέντρικ Ναν, ο Μάικ Τζέιμς, ο Τι Τζει Σορτς και ο Κάρλικ Τζόουνς, που πρόσφατα έβαλε ένα πολύ δύσκολο καλάθι μπροστά μου!»

Φανταζόμουν ότι θα πεις κάποιον στο μέγεθός σου κι εσύ αναφέρθηκες στους καλύτερους κοντούς της Euroleague...

«Ναι γιατί συχνά παίζουμε “άμυνα box and one” κι εγώ είμαι αυτός που κυνηγάει τον σκόρερ των αντιπάλων! Λόγω και της διαφοράς ύψους, το έργο μου είναι πάντα πολύ δύσκολο, αλλά μου αρέσει η πρόκληση. Δεν έχω παίξει ακόμη man to man με τον Βεζένκοβ, αλλά ελπίζω αύριο (σ.σ.: απόψε)...»