Ολυμπιακός: Ο Μπαρτζώκας και ο... Ντι Κάπριο

• Το Bartzokas ball
• Ο Ολυμπιακός στοχεύει στον μεγάλο τίτλο της σεζόν

Η Μεγάλη Εβδομάδα που διανύουμε ήρθε να διχάσει. Παρόλο που ακόμα δεν έχουν ξεκινήσει τα playoffs, με τον Ολυμπιακό να περιμένει να δει ποιος θα είναι ο αντίπαλός του, στον δρόμο για το Άμπου Ντάμπι.

Ωστόσο τα βραβεία της EuroLeague δημιουργούν πάντοτε ένα πεδίο... μάχης. Όχι μόνο στα social media, αλλά και μεταξύ των ίδιων των πρωταγωνιστών. Χουάντσο και Γκραντ εξέφρασαν δημόσια την αντίθεσή τους στη βράβευση του Νικ Γουάιλερ Μπαμπ, ως αμυντικού της χρονιάς. Και μεταξύ μας, πιθανότατα έχουν δίκιο.

Για να ακολουθήσει ο Σαρούνας Γιασικεβίτσιους, που αναδείχθηκε ως ο καλύτερος προπονητής της σεζόν, αφήνοντας πίσω του Γιώργο Μπαρτζώκα, Τιάγκο Σπλίτερ και Γκόρντον Χέρμπερτ.

Με τις απόψεις να διαφέρουν και εδώ. Μπορεί να πει κανείς ότι ο Σάρας δεν το άξιζε; Η Φενέρμπαχτσε χτυπήθηκε από τραυματισμούς αλλά άντεξε τους κραδασμούς, έπαιξε πολύ καλό μπάσκετ, και με τον Χέις Ντέιβις μπροστάρη, εξασφάλισε τη 2η θέση και το πλεονέκτημα έδρας.

Μπορεί να πει κανείς ότι ο Σπλίτερ δεν το άξιζε; Η Παρί μπήκε ως πρωτάρα και ήταν γερά στο κόλπο ακόμα και για πλεονέκτημα, πήρε την πρόκριση στα playoffs μετά το «διπλό» στη Μαδρίτη, αποτελεί την πιο fun to watch ομάδα της λίγκας και πέραν του Σορτς, έχει ένα πακέτο πρωταγωνιστών που θα απασχολήσουν αρκετές ομάδες το καλοκαίρι.

Ποιος μπορεί να πει όμως ότι και ο Γιώργος Μπαρτζώκας δε θα μπορούσε να κατακτήσει το συγκεκριμένο βραβείο; Ο Ολυμπιακός χτυπήθηκε και αυτός από τραυματισμούς. Σε σημείο να παίζει με έναν καθαρό πόιντ γκαρντ, τον Γουίλιαμς Γκος και έναν σέντερ κατά συνθήκη, τον Πίτερς.

«Κλείδωσε» το πλεονέκτημα έδρας νωρίτερα από κάθε άλλον στην άκρως ανταγωνιστική φετινή σεζόν, τερμάτισε για δεύτερη φορά στην ιστορία του με το υπάρχον φορμάτ πρώτος στην κανονική περίοδο και έκανε ρεκόρ στις έδρες που κούρσεψε.

Μέσα σε όλα τα άλλα αποτελεί ξανά την ομάδα με την κορυφαία επίθεση της λίγκας, όπως φανερώνει το Offensive Rating με τη βοήθεια του Hudlinstat. Οι πόντοι δηλαδή ανά 100 κατοχές, αφού μόνο έτσι και όχι με βάση τους μέσους όρους παραγωγής, συγκρίνονται οι ομάδες.

Το Bartzokas ball

Ακόμα και σε μία σεζόν που ο Ολυμπιακός πέρασε αρκετές δυσκολίες ως προς τους τραυματισμούς, ο Μπαρτζωκας διατήρησε σταθερά την ομάδα του στην κορυφή. Χωρίς να παρεκκλίνει από τις αρχές του.

Αν αφαιρέσεις οποιοδήποτε «ερυθρόλευκο» διακριτικό και κοιτάξεις κυνικά τη λειτουργία της ομάδας στο παρκέ, αντιλαμβάνεσαι πως αυτήν έχει στο τιμόνι της τον 59χρονο.

Το... Bartzokas ball μπορεί να μην το αποδέχεται ακόμα και ο ίδιος, αλλά φανερά υπάρχει. Αυτό το αλτρουϊστικό μπάσκετ που διδάσκει και χρειάζεται να εμφυσήσει στους παίκτες του για να υπηρετήσουν, παραμένει διακριτό και στο αγύμναστο, όσον αφορά την μπασκετική διάλεκτο, μάτι. Λένε πως ο ταλαντούχος μουσικός δημιουργεί τραγούδια που γίνονται επιτυχίες, ενώ ο πετυχημένος ήχους τομές στην εποχή του. Στην παράφραση των παραπάνω, ο Μπαρτζώκας ανήκει απόλυτα στη δεύτερη κατηγορία με το μπάσκετ των ομάδων του.

Ο Ολυμπιακός στοχεύει στον μεγάλο τίτλο της σεζόν

Επιστρέφοντας στη συζήτηση για τα βραβεία και συγκεκριμένα αυτό του προπονητή της χρονιάς. Τέτοια είναι η φύση των βραβείων, ακόμα και όταν μιλάμε για ψήφους που προέρχονται μέσα από τις ίδιους τους συμμετέχοντες.

Τα βραβεία απονέμονται, δεν κερδίζονται. Οπότε θα υπάρχει πάντοτε η σκιά και η διαφορετική γνώμη. Ο Μπαρτζώκας αναδείχθηκε τρεις φορές κορυφαίος προπονητής της χρονιάς. Ενδεχομένως να άξιζε φέτος σε μεγάλο βαθμό μία τέταρτη. Το μόνο δεδομένο είναι πως έχει αρκετά επιχειρήματα να βάλει στο τραπέζι.

Όπως αντίστοιχα έχουν και οι ανταγωνιστές του. Άλλοι περισσότερα και άλλοι λιγότερα. Ο Λεονάρντο Ντι Κάπριο πάλεψε αρκετά, σε κυριολεκτικό βαθμό με... αρκούδα, μέχρι να πάρει το πρώτο του Όσκαρ σε ρόλο Α΄ Ανδρικού. Το κατάφερε πιθανότατα με τη... χειρότερη ταινία, αφού ο ανταγωνισμός ήταν υπό του μετρίου το μακρινό 2015. Προφανώς η φετινή εκδοχή του Ολυμπιακού αποτελεί μία από τις καλύτερές του. Της Παρί δεδομένα, αφού είναι η πρώτη της σε αυτό το επίπεδο. Το βραβείο όμως δε λέει την αλήθεια για όσα εσύ ο ίδιος πέτυχες, αφού πολλές μπαίνουν στο ζύγι δεδομένα που δεν είχες υπολογίσει.

Το μπάσκετ διαφέρει από το σινεμά. Ο Γιασικεβίτσιους αναδείχθηκε πρώτος μεταξύ ίσων, σε κάτι που αρκετοί δε θα θυμούνται μετά από μερικές ημέρες. Σίγουρα δε θα το θυμούνται αν η Φενέρ δεν κόψει πρώτη το νήμα. Ο Γουίλιαμς Γκος εντελώς κυνικά το εξέφρασε στην κάμερα του Gazzetta. Τέλος οι συζητήσεις για τα βραβεία, ήρθε η ώρα για τους τίτλους.

Ναι, για τον Ολυμπιακό θα ήταν μια μεγάλη αναγνώριση να δει τους πρωταγωνιστές του να επιβραβεύονται για τους κόπους μιας ολόκληρης σεζόν. Να δει τον προπονητή του να αναδεικνύεται κορυφαίος ή τον Σάσα Βεζένκοβ να κατακτά το MVP.

Επιβράβευση μεν, αλλά δε θα αλλάξει τίποτα στο πώς θα κριθεί η σεζόν. Της οποίας η ιστορία, όπως έχει παραδεχτεί και ο ίδιος ο κόουτς των Πειραιωτών, θα γραφτεί ανάλογα με το αν θα κατακτηθεί ή όχι η EuroLeague.

Σκληρό; Ναι, 100%. Αλλά ο Ολυμπιακός χτίστηκε από το καλοκαίρι, γνωρίζοντας την πίεση της χρονιάς καθώς και τον αυτοσκοπό της. Και αν το βραβείο δεν ήρθε ως επιβράβευση για όσα πέτυχε ο Μπαρτζώκας στη φετινή κανονική περίοδο, οφείλουμε να του δώσουμε τα εύσημα για όσα έχει χτίσει.

Οι νίκες, τα ρεκόρ και όσα πέτυχε ως τώρα ο Ολυμπιακός δεν πρέπει να θεωρούνται δεδομένα. Ασχέτως αν με τον Μπαρτζώκα στο τιμόνι τα τελευταία χρόνια, στην πράξη αποδεικνύονται εφικτοί στόχοι. Μέχρι να κριθεί στο φινάλε της σεζόν ο Ολυμπιακός, δικαιούται να πάρει ο προπονητής του τα κρέντιτς για την ομάδα που έχει φτιάξει.

ΥΓ: Η Ρεάλ αποτελεί για αρκετούς λόγους ιδανικό αντίπαλο. Όχι ως προς το αγωνιστικό κομμάτι, που θα ήταν αφελές να μη διαλέξει κάποιος την Μπάγερν. Το είχαμε πει και πριν την έναρξη των play in και θα το συζητήσουμε περισσότερο μόλις μάθουμε οριστικά την αντίπαλο των «ερυθρολεύκων».

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Gazzetta.gr (@gazzetta.gr)