Παναθηναϊκός: Κερδίζοντας και τον κακό του εαυτό

• Θα είχε μεγαλύτερο πρόβλημα με άλλη ομάδα
• Τα πέντε πράγματα που είδαμε ή δεν είδαμε
• Ο Λεσόρ και η ποιότητα που ξεχειλίζει

Δεν πιστεύω ότι υπήρχε έστω και ένας άνθρωπος που να πίστευε πριν από το τζάμπολ του αγώνα με την Μπασκόνια ότι ο Παναθηναϊκός θα χρειαζόταν δύο μεγάλα σουτ για να φτάσει στη νίκη.

Μάλλον για να το θέσω καλύτερα. Έστω και ένας πλην του Ζέλικο Ομπράντοβιτς, ο οποίος όπου σταθεί και όπου βρεθεί λέει ένα πράγμα. Ότι κανένα ματς της Euroleague δεν είναι εύκολο. Κανένα. Μπορεί να ακούγεται ως κάτι που «πρέπει να πει» αλλά το πιστεύει ακράδαντα. Όσο δεν πάει. Κανένα ματς δεν έχει τελειώσει πριν από το τζάμπολ. Είτε πρόκειται για ένα μεγάλο ντέρμπι, είτε πρόκειται για απλό παιχνίδι πρωταθλήματος της GBL. Για τον Σέρβο τεχνικό πάντα θα υπάρχει βαθμός δυσκολίας και πάντα ο μεγάλος αντίπαλος του Παναθηναϊκού θα είναι πρωτίστως και κυρίως, ο… ίδιος ο Παναθηναϊκός. Και αυτό είναι de facto.

Θυμάστε: Ακόμα όταν οι «πράσινοι» ήταν ισοπεδωτικοί έχοντας «καταπιεί» τους αντιπάλους τους στα πρώτα ματς της σεζόν στην Euroleague, λέγαμε ότι θα υπάρξουν και κακές βραδιές. Βραδιές όπου δεν θα λειτουργήσουν καλά τα πράγματα ή ότι δεν θα λειτουργήσει τιποτα. Ότι θα υπάρξουν προβλήματα. Οποιοσδήποτε αντίπαλος και αν θα βρισκόταν στην αντίπερα όχθη του παρκέ (ή του Glass Floor). Και μέσα σε λιγότερο από μια εβδομάδα το(υς) βρήκαν μπροστά τους.

Θα είχε μεγαλύτερο πρόβλημα με άλλη ομάδα

Τη μία φορά ήταν η Χάποελ Τελ Αβίβ εκείνη που έκανε την ζημιά, την άλλη ήταν η Μπασκόνια που… παραλίγο να (τους) κάνει τη ζημιά. Και για να λέμε τα σύκα-σύκα και τη σκάφη-σκάφη, εάν ήταν μια άλλη (καλύτερη) ομάδα σε αυτό το παιχνίδι και όχι οι Βάσκοι, δεν θα έβαζα το χέρι μου στη φωτιά ότι θα κέρδιζε ο Παναθηναϊκός. Βέβαια εκεί υπάρχουν άλλοι παράμετροι, όπως για παράδειγμα να μην έδειχναν οι παίκτες τόσο χαλαροί. Μου βγαίνει και η λέξη «μπλαζέ» αλλά με τον Ομπράντοβιτς προπονητή ΔΕΝ υπάρχει περίπτωση να μπει ποτέ «μπλαζέ» ο Παναθηναϊκός.

Τι έκανε λοιπόν ο Παναθηναϊκός; Κέρδισε ουσιαστικά τον κακό του εαυτό. Δεν έθελξε με την απόδοση του η οποία και κινήθηκε κατώτερη του μετρίου. Και το λέω τόσο αυστηρά τηρουμένων των αναλογιών και της ομάδας που αντιμετώπισε. Καμία σχέση η δυναμική των δύο ομάδων και σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να μπει σε ζυγαριά σύγκρισης. Και φανταστείτε:

Από την Μπασκόνια έλειπαν δύο παίκτες όπως οι Κόμπι Σίμονς και Κρις Ντουάρτε οι οποίοι πρόσφεραν 15 πόντους ανά φετινό αγώνα της Euroleague, 5 ασίστ και 6.3 ριμπάουντ. Παίζουν ρόλο οι αριθμοί ή αποτελούν τον κανόνα; Όχι. Παρόλα αυτά δείχνουν ότι θα μπορούσε η Μπασκόνια να βάλει ακόμα πιο δύσκολα στον Παναθηναϊκό και τώρα να… συζητούσαμε άλλα πράγματα. Τουλάχιστον το «τριφύλλι» νίκησε. Και αυτό (πρέπει να) κρατάει. Τη νίκη.

Τα πέντε πράγματα που είδαμε ή δεν είδαμε

Πάντως υπάρχουν κάποια πράγματα που είδαμε (ή δεν είδαμε) και αξίζει να κάνουμε αναφορά.

1. Τον Παναθηναϊκό να δίνει παιχνίδι στην Euroleague έχοντας για πρώτη φορά φέτος τον Κέντρικ Ναν στο ρόστερ του. Και αν μη τι άλλο υπήρχε η απορία για το πώς θα παρουσιαζόταν ο Αμερικανός ύστερα από το μεγάλο διάστημα που είχε μείνει εκτός και το πως θα «κούμπωνε» σε όλα αυτά που σχεδιάζει για την ομάδα ο Σέρβος τεχνικός.
2. Τον Κέντρικ Ναν να μην κλείνει το παιχνίδι όπως έκανε πάντα τα τελευταία χρόνια. Αν και ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς είχε την εξήγηση γι’ αυτό και είχε να κάνει με τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να διαχειρίζεται τον Αμερικανό γκαρντ από τη στιγμή που δεν είναι ακόμα έτοιμος.
3. Για πρώτη φορά ήταν διαφορετική η πρώτη πεντάδα η οποία και στηριζόταν στα πρώτα πεντάλεπτα των κάθε αγώνων στην άμυνα. Υπάρχει διπλή ανάγνωση γι’ αυτό: α) η απουσία του Λευτέρη Μαντζούκα έπρεπε να ανακατέψει -έτσι και αλλιώς- τις σκέψεις και τα αρχικά πλάνα του Ζοτς. β) το κακό ξεκίνημα των «πενταδάτων» Γκραντ, Καλαϊτζάκη, Μαντζούκα, Γιαμπουσέλε, Μήτογλου στο παιχνίδι με τη Χάποελ καθώς δεν είχαν ανταποκριθεί καθόλου στα αμυντικά τους καθήκοντα. Απέναντι στη Μπασκόνια κοινός παρονομαστής ήταν μόνο ο Μήτογλου και ξεκίνησαν οι Φρανσίσκο, Μπάντιο, Χέιζ-Ντέιβις και Χουάντσο.
4. Ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς χρησιμοποίησε για κάτι περισσότερο από δύο λεπτά στην ίδια πεντάδα τους Σιλβέν Φρανσίσκο και Κέντρικ Ναν. Αν μη τι άλλο είναι ένα «δίδυμο» που θέλουμε να δούμε (εάν μπορεί να συνυπάρξει) ταυτόχρονα στο ματς. Συγκεκριμένα λίγο πριν από το τέλος της 1ης περιόδου οι δύο παίκτες χρησιμοποιήθηκαν μαζί για 2:11 λεπτά και σε αυτό το διάστημα το σκορ από 13-9 έγινε 17-16.
5. Για δεύτερη φορά υπήρξε παίκτης σε ματς της Euroleague με DNP στην στατιστική του μετά τον Μωραϊτη στην πρεμιέρα. Ο Παναγιώτης Καλαϊτζάκης δεν χρησιμοποιήθηκε καθόλου από τον Ομπράντοβιτς. Και υπενθυμίζω είχε ξεκινήσει σε όλα τα προηγούμενα παιχνίδια της διοργάνωσης (με Παρί, Βιλερμπάν, Μακάμπι, Φενέρμπαχτσε, Παρτίζαν, Χάποελ) στην πρώτη πεντάδα. (Σ.σ. Ο Ρογκαβόπουλος που δεν είχε παίξει εναντίον της Μακάμπι ενώ ήταν στην 12άδα είχε μείνει εκτός λόγω προβλήματος τραυματισμού).

Ο Λεσόρ και η ποιότητα που ξεχειλίζει

Θέλω να κάνω και μια ειδική αναφορά στον Ματίας Λεσόρ. Ο άνθρωπος ταλαιπωρήθηκε πολύ. Η καρδούλα του ξέρει το πόσο πολύ. Όπως φυσικά και η οικογένειά του. Δεν το έβαλε κάτω. Ήθελε να επιστρέψει το ίδιο δυνατός ή και ακόμα πιο δυνατός. Και αυτό προσπαθεί να κάνει. Και θα το κάνει. Και δεν θα του το στερήσει κανείς. Ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς εκθείασε τον Γάλλο σέντερ λέγοντας ότι αγαπάει πολύ το μπάσκετ και αυτό που κάνει, ενώ υπογράμμισε ότι το πρόβλημα που αντιμετωπίζει έχει να κάνει μόνο με τη συγκέντρωση του. Ότι υπάρχουν στιγμές που τη χάνει.

Εγώ θα πω ένα πράγμα: Εύχομαι να είναι το μοναδικό πρόβλημα που θα αντιμετωπίζει από εδώ και στο εξής γιατί με τον Ζοτς προπονητή, θέλει-δεν θέλει θα… είναι συγκεντρωμένος. Αλλιώς δεν θα παίζει. Δεν χαμπαριάζει από αυτά ο Ομπράντοβιτς, ούτε κοιτάει συμπάθειες, ούτε το όνομα στη φανέλα. Θα παίζουν μόνο αυτοί που θα του κάνουν την δουλειά και όπως θέλει εκείνος να του κάνουν τη δουλειά. Ο Ματίας Λεσόρ το ξέρει. Και το ξέρει καλά. Γι’ αυτό και βλέπουμε ΑΥΤΟΝ τον Λεσόρ τη φετινή σεζόν στην Euroleague έχοντας 12.6 πόντους, 6.7 ριμπάουντ 1.7 ασίστ, 1.3 κλεψίματα και 1 μπλοκ ανά 21:53 λεπτά συμμετοχής. The «beast» is… so back!

Σίγουρα ο Γάλλος σέντερ είναι (κάτι παραπάνω από) ποιοτικός παίκτης. Όπως και σχεδόν όλος ο Παναθηναϊκός ξεχειλίζει από ποιότητα. Και θεωρώ αποτυπώθηκε στο τελευταίο λεπτό του αγώνα, όταν χρειάστηκαν οι παίκτες με προσωπικότητα. Και με την μεγάλη πολυτέλεια να βρίσκεται ο Κέντρικ Ναν στον πάγκο. Φρανσίσκο και Γιαμπουσέλε έβαλαν το κερασάκι στην τούρτα με τα δύο clutch τρίποντα και βοήθησαν τον Παναθηναϊκό να νικήσει και τον κακό του εαυτό. Ξαναλέω. Με τον Ναν στον πάγκο επειδή ακόμα δεν είναι έτοιμος και χρειάζεται ειδική διαχείριση μέχρι το ολικό του comeback. Δηλαδή καταλαβαίνεται για τι βάθος μιλάμε;

VISA: «Το Ζεις με Πάθος-Το Ζούμε Μαζί Σου».