Νικολό Μέλλι στο Gazzetta: «Ο Ζοτς έχει αλλάξει, ο Σάρας τον ακολουθεί, ο Ολυμπιακός έχει πολύ πετυχημένο σύστημα!» (vid)

• «Ο Ομπράντοβιτς έχει αλλάξει, ο Saras τον ακολουθεί σε αυτόν τον δρόμο!»
• Οι διαφορές ΝΒΑ-Ευρώπης: «Εδώ με ρεκόρ 0-12, όχι απλά θα έφευγε ο προπονητής, αλλά θα είχαμε φύγει και όλοι οι παίκτες!»
• «Καταπληκτική εμπειρια το ΝΒΑ, καθόλου τυχαίο που ο Γιάννης πήρε πρωτάθλημα με Μίντλετον και Χόλιντει στο πλευρό του!»
• Περι Αρμάνι, ΠΑΟΚ και Άρη

Photo Credit: Χρήστος Ζωίδης

Videographer: Ανδρέας Δράζιος

Με συνολικά 16 τίτλους στο ενεργητικό του, με 15 χρόνια στην Euroleague και 2 στο ΝΒΑ, με 13 έτη και με συνολικά 137 συμμετοχές ως βασικό στέλεχος της Εθνικής Ιταλίας, με πολυάριθμες διακρίσεις, ο πολύπειρος power forward της Φενέρμπαχτσέ, είναι μακράν ένας από τους πιο έμπειρους παίκτες που αγωνίζονται στο υψηλότερο επίπεδο του ευρωπαϊκού μπάσκετ.

Ο λόγος για τον Νικολό Μέλλι, ο οποίος «περπατάει» προς το 36ο έτος της ηλικίας του και ερχόμενος από τον πάγκο της τουρκικής ομάδας, αποτελεί και φέτος έναν από τους σημαντικότερους παίκτες-συνεργάτες του Σαρούνας Γιασικεβίτσιους στην προσπάθειά του να επανακτήσει την κορυφή της Ευρώπης.

Το πρόσφατο ταξίδι της πρωταθλήτριας Τουρκίας στην Αθήνα για το νικηφόρο (64-61) ματς με τον Ολυμπιακό, αποτέλεσε μία πρώτης τάξεως ευκαιρία για να τον συναντήσουμε από κοντά και να μπορέσουμε να ζητήσουμε την γνώμη για όλα τα θέματα που απασχολούν τον μέσο Έλληνα μπασκετόφιλο.

Από την διαφαινόμενη κυριαρχία των δύο ελληνικών ομάδων, που φέτος δείχνει πιο ισχυρή από ποτέ, από τις διαφορές τους στο μπασκετικό κομμάτι, έως τις προσαρμογές του «Ζοτς» και του Saras στο παιχνίδι αλλά και στο συνολικό οικοσύστημα του σύγχρονου μπάσκετ.

Τι λέει για την εμπειρία από τον «μαγικό κόσμο» του αθλήματος και την είσοδο του ΝΒΑ στην Ευρώπη. Ποιοι ήταν οι δυσκολότεροι αντίπαλοι που αντιμετώπισε στην Αμερική και ποιοι οι παίκτες που δεν ήξερε καλά και τους εκτίμησε σφόδρα.

Τι απαντάει για την «κατηφόρα» της επί 8 χρόνια (σε δύο θητείες) ομάδας του, της Αρμάνι Μιλάνο. Ποια η γνώμη του για τον πρώην προπονητή του (στην Μπάμπεργκ), Αντρέα Τρινκιέρι, τι πιστεύει για την συνεργασία δύο μεγάλων μπασκετικών μυαλών όπως ο Σπανούλης και ο Ζήσης (συνδέονται με χρόνια φιλία) στον Άρη και πως «υποδέχτηκε» την είδηση για το σκάνδαλο χειραγώγησης αγώνων που ξέσπασε στο ελληνικό μπάσκετ.

Αυτά και άλλα πολλά στις 2832 λέξεις που ακολουθούν...

• Έρχεσαι στα μέρη μας για 2η φορά φέτος για να αντιμετωπίσεις τους πρωταθλητές Ευρώπης, δύο εβδομάδες μετά την μοναδική μέχρι στιγμής ήττα της ομάδας σου και μάλιστα εύκολα από τον Παναθηναϊκό. Θεωρείς ότι ειδικότερα φέτος, οι δύο ελληνικές ομάδες έχουν προβάδισμα στην κούρσα για την κατάκτηση του τροπαίου ή είναι ακόμη νωρίς να το πει κανείς; Και το λέω γιατί πριν το παιχνίδι σας για την 7η αγωνιστική, είχατε ήδη αντιμετωπίσει 2 φορές τον Ολυμπιακό, στην Κρήτη και στο Άμπου Ντάμπι και αν βάλουμε και την ήττα σας στο Final Four, μετρούσατε συνολικά 3 ήττες σε ισάριθμους αγώνες...

«Ο Ολυμπιακός βρίσκεται στην κορυφή της κατάταξης τα τελευταία 4-5 χρόνια; Είναι πάντα εκεί. Ο Παναθηναϊκός δυσκολεύτηκε λίγο περισσότερο πέρσι θα έλεγα, αλλά κι αυτός είναι πάντα εκεί άκρως ανταγωνιστικός. Σίγουρα φέτος άλλαξαν πολλά και πρόσθεσαν πολλά μεγάλα ονόματα, μεγάλους παίκτες. Επομένως είναι και οι δύο ομάδες φαβορί για να βρεθούν στην κορυφή της βαθμολογίας στο τέλος της χρονιάς, αλλά ταυτόχρονα η Ευρωλίγκα μας έχει δείξει τα τελευταία χρόνια, ότι δύο κακές εβδομάδες φτάνουν για να πετάξεις στα σκουπίδια ό,τι έκανες σε έναμιση μήνα, όπως και το αντίθετο, κάνεις δύο καλές εβδομάδες και ανακάμπτεις από μια κακή περίοδο. Οπότε η σεζόν είναι πολύ μεγάλη. Σίγουρα στην αρχή, όταν κοιτάς στα χαρτιά, έχουν όλοι σπουδαίους παίκτες, σπουδαίους προπονητές, καλά συστήματα, οπότε σίγουρα έχουν όλα όσα χρειάζονται για να βρεθούν στην κορυφή. Άλλο πράγμα να είσαι φαβορί στα χαρτιά και άλλο να το κάνεις πράξη, αλλά ναι, σίγουρα είναι δύο από τις καλύτερες ομάδες στην Ευρωλίγκα φέτος.»

• Φέτος έχεις παίξει και με τους δύο. Τι σύγκριση θα μπορούσες να κάνεις;

«Διαφορετικές ομάδες σίγουρα. Θα έλεγα ότι ο Ολυμπιακός είναι περισσότερο και δεν το λέω αρνητικά, μια ομάδα συστήματος. Έχουν αυτό το σύστημα που ταιριάζει πολύ καλά στους παίκτες τους. Ενώ ο Παναθηναϊκός είναι απλά... ατόφιο ταλέντο, πολύ ταλέντο. Όχι ότι δεν έχουν σύστημα, γιατί φυσικά με τον Ζοτς υπάρχει πλάνο, αλλά το κάνουν με διαφορετικό τρόπο, και επίσης είνα μία ομάδα λίγο πιο physical και με μεγαλύτερο μέγεθος. Σίγουρα υπάρχουν διαφορές, αλλά και πάλι, δύο πολύ, πολύ καλές ομάδες.»

• Τι έκάνε ο Ολυμπιακός καλά και σας είχε πάρει τον αέρα. Τέσσερις νίκες σε 5 αγώνες μέσα στο 2026 είχε, πριν ξαναπαίξετε για πρώτη φορα φέτος στην κανονική περίοδο της Euroleague...

«Κινούνται. Κινούνται, κινούνται, κινούνται, κινούνται, κινούνται, κινούνται! Αυτή είναι μία από τις αρετές τους κι έχουν τους παίκτες για να το κάνουν. Κινούνται συνεχώς μέσα σε αυτό το σύστημα, οπότε ξέρουν επίσης πώς να βρίσκουν ο ένας τον άλλον. Μόλις πάρουν ένα επιθετικό ριμπάουντ, υπάρχει ήδη ένας παίκτης που κόβει και ξέρουν ακριβώς ποια θα είναι η διαδρομή του. Κι αν υπάρχει απομόνωση (iso), κινούνται χωρίς τη μπάλα, οπότε υπάρχει μια αδιάκοπη κίνηση.»

• Είσαι ένας από τους 6 εναπομείναντες της περυσινής ομάδα και από τους τρεις πολύ σημαντικούς παίκτες...

«Δεν ξεκινάω βασικός φέτος, αλλά εντάξει, δεν με νοιάζει.»

• Ναι, αλλά ξέρεις ότι το θέμα δεν είναι ποιος ξεκινάει, αλλά ποιος τελειώνει το παιχνίδι...

«Αυτό εξαρτάται από το αν δεν κάνω χαζά φάουλ! Αλλά ναι, αυτή είναι μια άλλη ιστορία.»

«Ο Ομπράντοβιτς έχει αλλάξει, ο Saras τον ακολουθεί σε αυτόν τον δρόμο!»

• Συνεργάζεσαι για 3η σερί σεζόν με τον Saras. Ευθύς εξαρχής έχουμε να κάνουμε με ένα δύσκολο project της ενσωμάτωσης 9 νέων προσώπων, ωστόσο, η αμυντική προσήλωση και το physicality φαίνεται να είναι μία δοκιμασμένη συνταγή για την Φενέρ. Ισχύει;

«Θα σου πω στο τέλος της σεζόν αν είναι δοκιμασμένη συνταγή! Σίγουρα ο Σάρας είναι ένας από τους προπονητές που θέλει να έχει μεγάλο αντίκτυπο στην ομάδα, είναι πολύ αυστηρός και πολύ σίγουρος για το σύστημά του, το οποίο του έδωσε πολλή επιτυχία όχι μόνο στη Φενέρ, αλλά και πρώτα στη Ζαλγκίρις και μετά στη Μπαρτσελόνα. Οπότε, ναι, είμαι ένας από τους λίγους παίκτες από πέρσι, αλλά αυτό δείχνει και πώς εξελίσσεται η Ευρωλίγκα αυτά τα χρόνια, με πολλές αλλαγές, Αλλά ο κορμός είναι εκεί, ξέρουμε τι πρέπει να κάνουμε και επίσης πολλοί από τους παίκτες που προσθέσαμε είναι βετεράνοι. Ξέρουν και μπορούν να καταλάβουν εύκολα τι θέλει ο Σάρας, παρόλο που το σύστημά του μερικές φορές δεν είναι πολύ εύκολο να το αφομοιώσεις, αλλά αυτό θα μας βοηθήσει. Σίγουρα πάντως ο Σάρας θα κάνει την ομάδα του να παίξει με έναν συγκεκριμένο τρόπο.»

• Δεν ξέρω ποια είναι η άποψή σου, αλλά πολλοί συμπαίκτες σου που ήταν μαζί του πριν έρθεις εσύ στην ομάδα, έχουν υποστηρίξει αυτή την άποψη. Αλλάζει συνεχώς ο Saras και προσαρμόζεται σε ένα προφίλ προπονητή που δίνει ολοένα και μεγαλύτερη ατομική πρωτοβουλία στον παίκτη ή δεν μπορεί να γίνει αυτό μαζί του;

«Νομίζω ότι πρέπει να μιλήσεις με τους συμπαίκτες μου για την ελευθερία που μας δίνει. Αλλά πέρα από την πλάκα, νομίζω ότι αυτό είναι ένα δυνατο σημείο που πρέπει να έχει ένας προπονητής στο σύγχρονο μπάσκετ. Το έχω δει αυτό με τον Ζέλικο, δηλαδή τον είχα το 2018-2019, κάτι τέτοιο. Και είναι ένας διαφορετικός προπονητής τώρα, επειδή πρέπει να προσαρμοστεί. Οι παίκτες πλέον είναι διαφορετικοί, βασικά το υπόβαθρο τους είναι διαφορετικό. Πριν, είχες αυτές τις ομάδες που έμεναν μαζί για 5-6 χρόνια, ο βασικός κορμός με 8-9 παίκτες στο ροτέισον. Θυμάμαι, ακόμα και με τον Ζέλικο στη Φενέρ, όταν είχαμε 12 παίκτες, ήμασταν πολλοί. Τώρα, αν έχεις 15, χρειάζεσαι κι άλλους παίκτες γιατί δεν είναι αρκετοί. Οπότε είναι διαφορετικό, είναι ένας διαφορετικός τρόπος προπονητικής, αν πρέπει να κοουτσάρεις 7-8 παίκτες και διαφορετικός αν πρέπει να κοουτσάρεις 13. Οπότε σίγουρα ο Σάρας προσαρμόζεται σε αυτό που μπορεί να του δώσει η ομάδα και σε αυτό που μπορεί να του δώσει το πρόγραμμα.»

Οι διαφορές ΝΒΑ-Ευρώπης: «Εδώ με ρεκόρ 0-12, όχι απλά θα έφευγε ο προπονητής, αλλά θα είχαμε φύγει και όλοι οι παίκτες!»

• Είσαι ένας από τους πιο έμπειρους παίκτες στην Ευρώπη, έχοντας μεγάλη καριέρα στην Euroleague και μία διετή θητεία στο NBA. Τι πιστεύεις για την είσοδο των Αμερικανών στα δικά μας μπασκετικά «χωράφια» και αν θεωρείς ότι το ευρωπαϊκό μπάσκετ πρέπει συνεχίσει στην μορφή που βρίσκεται τα τελευταία χρόνια και με την οποία έχει συνεχώς αυξανόμενη δημοτικότητα ή να συνεργαστεί με το ΝΒΑ;

«Πρώτα απ' όλα, δεν έχω όλα τα δεδομένα, δεν έχω όλες τις λεπτομέρειες για το ενδεχόμενο συνεργασίας... Γενική άποψη, νομίζω ότι σίγουρα από επιχειρησιακής πλευράς, το NBA είναι πιθανότατα το καλύτερο πρωτάθλημα στον κόσμο ανάμεσα σε όλα τα αθλήματα. Τα έσοδα που παράγουν, πόσο κερδοφόρες είναι οι ομάδες και τα franchises, είναι σίγουρα κάτι στο οποίο μία λίγκα πρέπει να στοχεύει, αυτό είναι σίγουρο. Τώρα, η αμερικανική αγορά και οι Ηνωμενες Πολιτείες γενικά έχουν μεγάλες διαφορές από την Ευρώπη για πολλούς λόγους.»

• Διαφορετική κουλτούρα...

«Όχι μόνο κουλτούρα, αλλά ακόμα και το φορολογικό σύστημα είναι διαφορετικό, οι κανονισμοί στα αεροδρόμια είναι διαφορετικοί από χώρα σε χώρα, συν το ότι εμείς έχουμε και τα εγχώρια πρωταθλήματα. Κάποια από αυτά είναι ευκολότερα από άλλα και κάποια έχουν μεγαλύτερο αντίκτυπο από άλλα. Οπότε υπάρχουν πολλά διαφορετικά πράγματα που κάνουν το ευρωπαϊκό μπάσκετ διαφορετικό από το αμερικανικό. Επιπλέον, το πάθος και η κουλτούρα. Αν χάσεις... Θυμάμαι την πρώτη μου χρονιά στη Νέα Ορλεάνη ήμασταν στο 0-12, 0-13, κάτι τέτοιο. Και ο προπονητής ερχόταν στα αποδυτήρια και έλεγε "θα γίνουμε καλύτεροι" κι εγώ ερχόμενος από την Ευρώπη έλεγα "προφανώς και πρέπει να γίνουμε καλύτεροι, είμαστε στο 0-12!" Αυτό δεν συμβαίνει ποτέ στην Ευρώπη. Είναι εντελώς διαφορετικό πράγμα. Στο τέλος της χρονιάς μετά χτύπησε ο COVID, ενώ ήμασταν σχεδόν έτοιμοι να μπούμε στα πλέι οφ. Αν δεν χτυπούσε ο COVID, θα πηγαίναμε στα πλέι οφ. Οπότε είναι εντελώς διαφορετική νοοτροπία. Στην Ευρώπη αυτό δεν μπορεί να συμβεί.»

• Στην Ευρώπη δεν θα είχε παραμείνει προπονητής στην θέση του με ρεκόρ 0-12...

«Οχι μόνο ο προπονητής, αλλά ούτε οι 12 παίκτες δεν θα ήταν εκεί! Αλλά αυτή είναι μια διαφορετική ιστορία, δεν φτάνεις στο 0-12 στην Ευρώπη. Αλλά παρόλα αυτά, μπορεί να είναι μια μεγάλη ευκαιρία. Ξανά, όπως είπα, δεν ξέρω όλες τις λεπτομέρειες. Σίγουρα το ευρωπαϊκό μπάσκετ πρέπει να βελτιώσει πολλά πράγματα. Δεν ξέρω αν το NBA είναι αυτό που μπορεί να διδάξει στο ευρωπαϊκό μπάσκετ τι να βελτιώσει και πώς να το βελτιώσει, αλλά θα δούμε. Ας δούμε τι θα συμβεί πρώτα...»

«Καταπληκτική εμπειρια το ΝΒΑ, καθόλου τυχαίο που ο Γιάννης πήρε πρωτάθλημα με Μίντλετον και Χόλιντει στο πλευρό του!»

• Τι γεύση σου άφησε η εμπειρία του ΝΒΑ σε Νέα Ορλεάνη και Ντάλας; Μπορεί να εφαρμοστεί αυτό το μοντέλο στην Ευρώπη;

«Καταπληκτικός κόσμος. Όσον αφορά την οργάνωση, την άνεση, τα ταξίδια, ήταν κάτι το απίστευτο, ένας άλλος κόσμος. Στάθηκα λίγο άτυχος με τον COVID, γιατί παίζαμε και τα πηγαίναμε καλά. Αλλά ακόμα και κατά τη διάρκεια του COVID μπορούσα να δω πώς δούλευε το NBA, επειδή κατάφεραν να οργανώσουν τη "φούσκα" στο Ορλάντο, που ήταν μια εκπληκτική οργάνωση πίσω από τις κάμερες. Οπότε είχα εξαιρετικές εντυπώσεις, είμαι υπερήφανος και είναι τιμή μου που είχα την ευκαιρία να παίξω στο NBA. Μακάρι να μπορούσα να είχα πάει λίγο πιο νωρίτερα. Αλλά ό,τι έγινε, έγινε... Αν μπορούσα να γυρίσω πίσω, θα προσεγγίζα αυτή την, ας πούμε, περιπέτεια με διαφορετικό τρόπο, λίγο πιο χαλαρά. Εκεί ήθελα απλώς να αποδείξω, να αποδείξω, να αποδείξω, να παίξω, και βασιζόμουν εντελώς σε αυτό. Ενώ το NBA έχει να κάνει και με άλλα πράγματα και δεν είναι όλα υπό τον έλεγχό σου, είναι λίγο διαφορετικά.»

• Δυσκολότερος αντίπαλος που δεν μπορούσες να φανταστείς πριν παίξεις στο ΝΒΑ;

«Αυτοί που με εντυπωσίασαν περισσότερο για μένα ήταν τρεις, αλλά τους γνώριζα: ο Στεφ Κάρι, ο Καουάι Λέοναρντ και ο Λεμπρόν.»

• Εννοώ κάποιον που δεν περίμενες τόσο καλό...

«Ο "sleeper"! Ένας παίκτης που με εντυπωσίασε πραγματικά, ήταν ο Κρις Μίντλετον από το Μιλγουόκι. Δεν ξέρω αν θεωρείται sleeper, αλλά όταν τον είδα, εντυπωσιάστηκα. Και ένας που ήταν συμπαίκτης μου, ο Τζρου Χόλιντεϊ. Ξέρεις, δεν τον επαινούν πολλοί άνθρωποι, αλλά για μένα ήταν απίστευτο ακόμα και να κάνω προπόνηση μαζί του.»

• Άρα, μόνο τυχαίο δεν ήταν ότι αυτοί δύο τύποι βοήθησαν τα μέγιστα τον Γιάννη Αντετοκούνμπο φέρει το πρωτάθλημα στο Μιλγουόκι...

«Ναι, αλήθεια είναι, αλήθεια.»

• Έπαιξες συνολικά 8 χρόνια, σε δύο θητείες, στην Ολιμπια, η οποία είχε μία μεγάλη ευρωπαϊκή παράδοση μέχρι την δεκαετία του 80', συνεχίζοντας την κληρονομιά της Βαρέζε. Που πιστεύεις ότι οφείλεται η πολύ κακή πορεία της τα τελευταία χρόνια – με εξαίρεση το 2021 που έφτασε στο Final 4 – και η οποία έρχεται σε αντίθεση με την τεράστια επένδυση που έχει γίνει στην εποχή της ιδιοκτησίας της οικογένειας Αρμάνι; Τι πάει λάθος στο Μιλάνο;

«Δεν ξέρω αν ξέρω καλύτερα, ήμουν εκεί 8 χρόνια. Αν ήξερα το γιατί, πιθανότατα θα τους το είχα πει ή θα το είχα αλλάξει. Πιστεύω ότι η διοίκηση μιας αθλητικής ομάδας δεν είναι ποτέ εύκολη υπόθεση. Υπάρχουν πολλά πράγματα που μπορούν να μπουν στη μέση και να αλλάξουν την πορεία πολλών γεγονότων. Δεν ξέρω, απλά παρακολουθούσα το Μιλάνο να παίζει, φυσικά παίζοντας εκεί 8 χρόνια έχω πολλούς φίλους, οπότε ελπίζω να πάνε καλά επειδή το αξίζουν για όλη την προσπάθεια που καταβάλλουν όλα αυτά τα χρόνια.»

Περι Αρμάνι, ΠΑΟΚ και Άρη

• Ρωτάω γιατί γίνεται σταθερά κάθε χρόνο μία μεγάλη επένδυση...

«Ναι, ακριβώς, σίγουρα το αξίζουν. Τώρα το γιατί, δεν ξέρω. Αν το ήξερα θα σου έλεγα, αλλά ελπίζω ότι μπορούν με κάποιον τρόπο να το αλλάξουν.»

• Συνεργάστηκες με τον Αντρέα Τρινκιέρι στην Μπάμπεργκ. Τι να περιμένουν οι φίλοι του ΠΑΟΚ; Το μόνο σίγουρο είναι ότι δεν βαρεθεί ποτέ κανείς μαζί του γιατί οι ατάκες τους είναι φαρμακερές...

«Αυτό ήμουν έτοιμος να πω! Σίγουρα θα εισπράξουν πολύ πάθος για το παιχνίδι. Σίγουρα ο Αντρέα λατρεύει το μπάσκετ, σκέφτεται το μπάσκετ υπερβολικά πολύ. Από τη δική μου εμπειρία, πιστεύω ότι θα δείτε καλό μπάσκετ, επειδή κάνει όλες τις ομάδες να ανεβάζουν το επίπεδο τους.»

• Κι έχουν καλή τακτική...

«Από την συνύπαρξη που είχα μαζί του για δύο χρόνια, το κομμάτι του μπάσκετ ήταν πολύ υψηλού επιπέδου. Ήταν η πρώτη μου εμπειρία με προετοιμασία και προπονητική τόσο υψηλού επιπέδου. Και σίγουρα σπουδαίες συνεντεύξεις, εκπληκτικές ατάκες, δεν πρόκειται με τίποτε να βαρεθείτε. Απλά να είστε έτοιμοι, να είστε έτοιμοι παιδιά!»

• Γνωρίζεις καλύτερα τον Νίκο Ζήση σαν άνθρωπο σε σχέση με τον Βασίλη Σπανούλη, με τον οποίο έπαιξες αρκετά ως αντίπαλος. Πως βλέπεις να εξελίσσεται η συνεργασία τους στον Άρη...

«Όλοι γνωρίζουν ότι είναι αδέλφια, οπότε σίγουρα θα είναι μια πολύ αυθεντική, ειλικρινής και τίμια συνεργασία. Αυτό που έχουν, ξεπερνά το μπάσκετ, είναι σε ανθρώπινο επίπεδο, οπότε θέλουν και οι δύο ο ένας για τον άλλον να πετύχει. Και αυτό, ξέρεις, όταν έχεις τον General Manager και τον προπονητή στην ίδια σελίδα έτσι, ή τουλάχιστον πρόθυμους να κάνουν το καλό και για τους δύο αλλά και για τον οργανισμό, πιστεύω ότι είναι υπέροχο. Μπορώ να μιλήσω για τον Νίκο, δεν γνωρίζω πολύ τον Βασίλη, αλλά ο Νίκος έχει μεγάλο πάθος, είναι άλλος ένας τύπος που σκέφτεται συνέχεια το μπάσκετ...»

• Όλη την ώρα;

«Όλη την ώρα, όποτε ήμουν στο σπίτι του στο Μπάμπεργκ., η τηλεόραση έπαιζε μπάσκετ! Ο Νίκος μου έμαθε, να ξέρεις, πώς να είμαι σωστός επαγγελματίας. Μου έμαθε πραγματικά να αγαπώ, να αγαπώ αληθινά το παιχνίδι, να αγαπώ τις τακτικές και τα στατιστικά. Ο Νίκος είναι τρελός με τα στατιστικά! Οπότε σίγουρα είναι υπέροχο να έχεις αυτού του είδους τη σύνδεση μέσα σε έναν οργανισμό, και ξέρεις, είναι νικητές. Θέλουν να νικούν, θέλουν να φέρουν όποιον οργανισμό αναλαμβάνουν στην κορυφή και όντας και οι δύο Έλληνες, σε μία ιστορική ελληνική ομάδα, θα προσπαθήσουν σίγουρα για το καλύτερο.»

• Κλείνοντας, θα ήθελα να σου ζητήσω ένα σχόλιο για το σκάνδαλο που συγκλονίζει εδώ και λίγες ώρες το ελληνικό μπάσκετ. Ο πρόεδρος της ομοσπονδίας, τρεις πρώην διαιτητές και μία νυν συνελήφθησαν για χειραγώγηση αγώνων. Ήταν έκπληξη για σένα;

«Ως λάτρης του παιχνιδιού, πάντα ελπίζω ότι ορισμένα πράγματα δεν συμβαίνουν. Πρώτα απ' όλα, όπως είπες, είναι μια έρευνα σε εξέλιξη, οπότε ας δούμε ποια θα είναι τα τελικά αποτελέσματα. Τώρα υπάρχουν πολλές φήμες ή πολλές μισές ειδήσεις, οπότε πρέπει να περιμένουμε το τέλος όλων των ερευνών. Τώρα, έχοντας πει όλα αυτά, ελπίζω όλα αυτά που διαβάζουμε να μην είναι τόσο άσχημα όσο φαίνονεται, γιατί δεν φαίνονται πολύ καλά. Ως λάτρης του παιχνιδιού, πάντα ελπίζω ότι ορισμένα πράγματα δεν είναι αλήθεια. Και μερικές φορές ξεχνάμε ότι οι άνθρωποι γύρω μας, από τους διαιτητές, τους προπονητές, τους συμπαίκτες, τον πρόεδρο της Ομοσπονδίας, είναι κανονικοί άνθρωποι, με αρετές και ελαττώματα. Και μερικές φορές τα ελαττώματα υπερισχύουν. Και ξανά, ελπίζω να μην είναι όλα αλήθεια αυτά που διαβάζω. Η αλήθεια είναι ότι δεν διαβάζω πολλά για αυτά τα πράγματα, δεν ενθουσιάζομαι με αυτά, αντιθέτως με στενοχωρούν λίγο, οπότε απλά περιμένω το τέλος και μετά διαβάζω όσα βγαίνουν. Τι μπορώ να πω; Ελπίζω να σταματήσει εδώ, αλλά ξέρεις... είναι δύσκολο να πεις. Κατά κάποιο τρόπο, λοιπόν, ναι είμαι σοκαρισμένος, από την άποψη ότι δεν πρόκειται για κάτι που διαβάζει κανείς κάθε μέρα, δεν είναι κάτι που συμβαίνει κάθε χρόνο στον κόσμο γενικότερα. Οπότε μάλλον είναι κάτι σοβαρό. Απλά τώρα ξεκινάει η περιέργεια για το ποιες θα είναι οι συνέπειες, ξέρεις... Όπως με ό,τι συνέβη στη Μάντσεστερ Σίτι. Αυτό συνέβη, ας δούμε τι θα γίνει, πώς θα θέσουν τον πήχη, πού θα τραβήξουν τη γραμμή. Αλλά ναι, σίγουρα είναι κάτι για το οποίο δεν πρέπει να είμαστε πολύ χαρούμενοι.»