Η Αναστασία Γερολυμάτου δεν έβγαλε ποτέ το καλοκαίρι από τη ζωή της. Ούτε και το πείσμα. Δούλεψε σκληρά, μόχθησε, τόλμησε και κατάφερε να ξεχωρίσει. Στα 86 της χρόνια έχει πετύχει αυτό που για πολλούς μοιάζει ακατόρθωτο, να μπει δύο φορές στο βιβλίο των Ρεκόρ Guinness ως η γηραιότερη windsurfer στον κόσμο.
Τα παιδικά της χρόνια ήταν γεμάτα δυσκολίες. Μεγάλωσε σε μια πολύ φτωχή οικογένεια στην Κεφαλονιά και σε ηλικία μόλις 10 ετών έφυγε για να δουλέψει σε ένα σπίτι στην Αθήνα. Όταν ΄γύρισε λίγα χρόνια αργότερα, η επιστροφή δεν ήταν εύκολη, κι έτσι, πήρε τη γενναία απόφαση να δραπετεύσει. Κρύφτηκε σε ένα καράβι και έβαλε πλώρη για τα όνειρά της.
Η λέξη "παρατάω" δεν υπάρχει στο λεξιλόγιό της. Στα 41 της, είδε για πρώτη φορά κάποιον να κάνει windsurf και τότε ήταν που γεννήθηκε το πάθος της για το άθλημα. Στα 86, με τη δύναμη της θέλησης και το θάρρος της, έχει γράψει ιστορία. Όπως λέει και η ίδια, μιλώντας αποκλειστικά στο GWomen: «Δεν σταματάμε ποτέ!»
Photo Design: Christos Zoidis
Πώς ήρθατε σε επαφή με το windsurfing;
«Ήμουν στο Λας Πάλμας. Περνούσα δύσκολα τότε, δεν υπήρχε κάτι που να με ενθουσιάζει, βαριόμουν! Δεν μου άρεσε να κάνω απλώς μπάνιο και να ξαπλώνω στην παραλία. Μια μέρα είδα έναν άνθρωπο να κάνει windsurf. Δεν μπορούσα να ξεχωρίσω αν ήταν άντρας ή γυναίκα. Γύρισα και είπα στον άντρα μου: «Τον βλέπεις αυτόν; Αυτό, σε λίγο καιρό, θα είμαι εγώ!» Και ξέρετε… όταν λέω κάτι, δεν γίνεται αλλιώς!».
Πόσων χρονών ήσασταν τότε;
«Ήμουν 41».
Είχατε ασχοληθεί με τη γυμναστική νωρίτερα;
«Όχι ιδιαίτερα. Έκανα λίγο κανό. Γενικά, ασχολιόμουν με διάφορες δουλειές και ό,τι κινήσεις έκανα, τις έκανα μόνη μου. Για παράδειγμα, όταν πηγαίναμε για μπάνιο με τα παιδιά, έκανα κινήσεις μόνη μου, όπως γέφυρες».
Με τι δραστηριοποιούσασταν επαγγελματικά; Έχω διαβάσει ότι ζούσατε στην Ελβετία.
«Ακόμη ζω στην Ελβετία. Πηγαινοέρχομαι για να βλέπω τα παιδιά μου».
Εσείς γεννηθήκατε στην Κεφαλονιά;
«Ναι, στο Αργοστόλι. Όταν ήμουν 10 χρονών, οι γονείς μου με έστειλαν να δουλέψω σε ένα σπίτι στην Αθήνα. Ήμασταν πολλά παιδιά, φτωχοί άνθρωποι. Στάθηκα τυχερή γιατί έπεσα σε καλούς ανθρώπους και πέρασα πέντε υπέροχα χρόνια. Όταν μου είπαν ότι πρέπει να επιστρέψω στην Κεφαλονιά, στενοχωρήθηκα πολύ. Όταν γύρισα, δεν μου άρεσε καθόλου… Είχα ξεσυνηθίσει. Έτσι, αποφάσισα να δραπετεύσω!».
Μόνη σας;
«Βεβαίως! Κρύφτηκα σε μια βάρκα που πήγαινε στον Πειραιά. Όταν το καράβι έφτασε στην Κέρκυρα, ο καπετάνιος με άρπαξε από τα αυτιά και μου είπε ότι θα με πετάξει στη θάλασσα. Του απάντησα: ''Δεν με πετάς, πολλοί που θα κλάψουν''».
Τελικά, σας άφησε να πάτε στον Πειραιά;
«Ναι, πήγα. Αλλά στενοχωρήθηκα. Περίμενα να μου δώσει ένα ποτήρι νερό ή λίγο ψωμί για τη δύναμη και την τόλμη μου. Δεν έγινε τίποτα. Φτωχοί άνθρωποι, με τέσσερα παιδιά, μου έδωσαν λίγο ψωμί. Τότε του είπα: «Μην γελάς! Εμένα που με βλέπεις, μια μέρα θα πάω απέναντι – είτε με τα πόδια, είτε κολυμπώντας!» Ποτέ στη ζωή μου δεν έχω πει κάτι χωρίς να το πραγματοποιήσω».
Όλα αυτά που κάνετε σήμερα, για ποιον λόγο τα κάνετε;
«Για να στείλω ένα μήνυμα. Στους μικρούς, για να μην τα παρατάνε, και στους μεγάλους, ότι πρέπει πάντα να κάνουμε κάτι!»
Με τι ασχοληθήκατε επαγγελματικά στην Ελβετία;
«Στην Αθήνα δούλεψα λίγο, αλλά στα 17 μου είδα μια αγγελία στα «ΝΕΑ» για εργάτες στην Ελβετία. Πήρα το τρένο, μόνη μου, χωρίς τίποτα. Δεν ήξερα γερμανικά, αλλά τα έμαθα πολύ γρήγορα. Θυμάμαι άκουγα τους άλλους να μιλάνε για τα αρχαία ελληνικά Δεν με άφησαν να πάω σχολείο και έκλαιγα που δεν ήξερα αρχαία. Από πείσμα, έβαλα τα δυνατά μου και έμαθα γρήγορα γερμανικά. Δούλεψα βοηθός σε κουζίνα και σε μπαρ, μετά πήγα σε μεγαλύτερη κουζίνα».
Κάνατε οικογένεια στην Ελβετία;
«Ναι, απέκτησα παιδιά εκεί. Με τον άντρα μου χωρίσαμε. Ήταν πολύ δύσκολα μαζί του , δεν περνούσα καλά. Αλλά βρήκα τη δύναμη και προχώρησα».
Ας περάσουμε στο ρεκόρ Guinness. Έχετε καταγραφεί δύο φορές, σωστά;
«Σωστά! Μία στα 81 το 2019 και μία στα 86 μου, ως η γηραιότερη windsurfer στον κόσμο».
Στα 81 και ξανά στα 86...
«Ακριβώς. Και δεν σταματάμε!».
Έχετε διανύσει και τον διάπλου Κεφαλονιά – Ζάκυνθος σωστά;
«Ναι! Το κατάφερα πέρυσι. Σε δύο ώρες!».
Πως ήταν αυτή η εμπειρία;
«Στην αρχή δεν είχε αέρα, μετά έπιασε και αν δεν είχε θα έφτανα νωρίτερα από δύο ώρες».