Ο Βρετανός στρατιώτης που έκανε «κηδεία» στο ίδιο του το χέρι, το οποίο έχασε στον Πόλεμο του 1812

• Από το πεδίο της μάχης στην αναπηρία
• Τα απομνημονεύματα που αποκάλυψαν μια διαφορετική ζωή

Ο Σάντρακ Μπάιφιλντ ήταν ένας από τους Βρετανούς στρατιώτες που πολέμησαν στον Πόλεμο του 1812 στη Βόρεια Αμερική. Η ιστορία του έγινε γνωστή μέσα από τα απομνημονεύματά του, όμως μια δεύτερη, λιγότερο γνωστή αυτοβιογραφία, που εντοπίστηκε ξανά από ιστορικό του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ, αποκαλύπτει τις δυσκολίες που αντιμετώπισε μετά τον πόλεμο.

Η πιο χαρακτηριστική στιγμή της ζωής του ήρθε το 1814, όταν τραυματίστηκε σοβαρά στο αριστερό αντιβράχιο. Η σφαίρα από μουσκέτο είχε προκαλέσει τόσο μεγάλη ζημιά, ώστε οι γιατροί αρχικά προσπάθησαν να αποφύγουν τον ακρωτηριασμό. Όταν, όμως, εμφανίστηκε γάγγραινα, η αφαίρεση του χεριού κάτω από τον αγκώνα έγινε αναγκαία. Η επέμβαση πραγματοποιήθηκε χωρίς αναισθησία. Όταν τελείωσε, ένας υγειονομικός πέταξε το ακρωτηριασμένο μέλος σε έναν σωρό κοπριάς. Ο Μπάιφιλντ εξοργίστηκε με την αντιμετώπιση αυτή, πήρε πίσω το χέρι του και κατασκεύασε ένα πρόχειρο φέρετρο από σανίδες, ώστε να το θάψει με αξιοπρέπεια.

Από το πεδίο της μάχης στην αναπηρία

Ο Μπάιφιλντ είχε επιβιώσει από αρκετές σκληρές μάχες. Είχε τραυματιστεί στον λαιμό στη μάχη του Φρεντστάουν το 1813, ενώ πολέμησε και στη Λούντις Λέιν το 1814. Εννέα ημέρες μετά την τελευταία μάχη, τραυματίστηκε στο Κοντζόκτα Κρικ, όπου μια σφαίρα διέλυσε το αριστερό του αντιβράχιο. Ο ακρωτηριασμός τον ανάγκασε να επιστρέψει στην Αγγλία και να εγκαταλείψει τη στρατιωτική ζωή. Παρά την αναπηρία του, προσπάθησε να εργαστεί ξανά ως υφαντής, χρησιμοποιώντας μια ειδικά κατασκευασμένη πρόσθεση με σιδερένιο άγκιστρο. Η συσκευή τον βοηθούσε να συνεχίσει τη δουλειά του, όμως η καθημερινότητά του παρέμεινε δύσκολη.

Η αντιμετώπιση των ακρωτηριασμένων μελών των απλών στρατιωτών αναδεικνύει, επίσης, τις κοινωνικές διαφορές της εποχής. Ενώ για ανώτερους αξιωματικούς μπορούσε να οργανωθεί επίσημη ταφή, τα μέλη των απλών στρατιωτών συχνά αντιμετωπίζονταν ως απόβλητα. Ο Μπάιφιλντ επέμεινε ότι το χέρι του άξιζε κάτι περισσότερο.

Τα απομνημονεύματα που αποκάλυψαν μια διαφορετική ζωή

Το 1840 ο Μπάιφιλντ δημοσίευσε μια αφήγηση των πολεμικών του εμπειριών, παρουσιάζοντας τον εαυτό του ως πειθαρχημένο στρατιώτη που είχε υπηρετήσει πιστά τη χώρα του. Για χρόνια, αυτή ήταν η βασική πηγή για τη ζωή του. Ωστόσο, ο ιστορικός Έιμον Ο’Κιφ εντόπισε ένα αντίτυπο της δεύτερης αυτοβιογραφίας του, με τίτλο History and Conversion of a British Soldier, που είχε εκδοθεί το 1851. Το μοναδικό γνωστό σωζόμενο αντίτυπο βρέθηκε στη βιβλιοθήκη της Western Reserve Historical Society στο Κλίβελαντ των ΗΠΑ.

Το νέο κείμενο παρουσιάζει μια πιο σύνθετη εικόνα του βετεράνου. Ο Μπάιφιλντ περιγράφει την οικονομική δυσκολία, τον χρόνιο πόνο, την ανεργία και τις προσπάθειές του να εξασφαλίσει καλύτερη στρατιωτική σύνταξη. Παράλληλα, αναφέρεται σε περιστατικά που απουσίαζαν από την πρώτη αφήγησή του, μεταξύ των οποίων παραβάσεις της στρατιωτικής πειθαρχίας. Η ζωή του μετά τον πόλεμο δεν ήταν εύκολη. Έχασε εργασία που είχε εξασφαλίσει ως φύλακας μνημείου το 1853, έπειτα από διαμάχη στην τοπική κοινότητα, ενώ συνέχισε για χρόνια να διεκδικεί αύξηση της σύνταξής του χωρίς να πετύχει τον στόχο του. Ο Μπάιφιλντ πέθανε το 1874, σε ηλικία 84 ετών. Η ιστορία του δεν αφορά μόνο έναν στρατιώτη που έθαψε το ακρωτηριασμένο χέρι του, αλλά και τις δυσκολίες που αντιμετώπιζαν οι τραυματισμένοι βετεράνοι όταν επέστρεφαν στην πολιτική ζωή.

ΤΙ ΔΙΑΒΑΖΕΤΑΙ

• Θα ντυθούμε στα χακί; ΑΙ προβλέπει πότε θα ξεσπάσει ο Τρίτος Παγκόσμιος Πόλεμος και είναι αρκετά κοντά
• «Άνοιξε θεία, από τη ΔΕΗ είμαστε»: Πώς άρπαξαν 4,7 εκατ. ευρώ από 88χρονη στη Θεσσαλονίκη! (vid)
• «Συνετρίβη στον Ειρηνικό και γιγάντια καβούρια την κατασπάραξαν»: Η θεωρία της Αμέλια Έρχαρτ 89 χρόνια μετά