Βρε μπας και το κάνει ο Σέρβος επίτηδες;

«Alors , c‘ est la guerre», είπε κάποιος κάποτε. Έχουμε λοιπόν πόλεμο. Εάν ο Παναθηναϊκός θέλει να αποφύγει τις εχθροπραξίες και τις παράπλευρες απώλειες σε άμαχο πληθυσμό, θα χρειαστεί να ανασκουμπωθεί και να ξαναβρεί τον εκπληκτικό εαυτό που μας έκανε να αναρωτιόμαστε εάν υπάρχει σταματημός για αυτή την ομάδα.

Τέσσερις αλλεπάλληλοι εντός έδρας αγώνες εκ των οποίων οι τρεις «εύκολοι»: τέσσερις σκυλομαχίες. Μία ήττα (από τη Χάποελ) και τρεις πολύ δύσκολες νίκες, απέναντι όχι μόνο σε ουραγούς της ευρωπαϊκής κούρσας (Βασκόνια, Αρμάνι), αλλά και σε παρακατιανούς της ελληνικής λίγκας (Καρδίτσα).

Το κοντέρ γράφει 7-1 και ο πρωτοπόρος Παναθηναϊκός κοιτάζει τους πάντες αφ’ υψηλού από την κορυφή της κατάταξης, αλλά πιο δύσπιστοι από τους ιθαγενείς άρχισαν να ανησυχούν. Μήπως πάει κάτι λάθος και βλέπουμε το γιαλό στραβά;

Η προφανής απάντηση παραμένει στα χείλη όλων από το περασμένο καλοκαίρι και πληρώθηκε με χρυσάφι: «Ο Ομπράντοβιτς ξέρει». Όπως έλεγε μια ψυχή τις προάλλες, όταν έχεις τον «Ζοτς» στον πάγκο σου έχεις κάθε δικαίωμα να λες ότι ο Σέρβος μπορεί να το κάνει και επίτηδες…

Στην πραγματική ζωή, βέβαια, ο Παναθηναϊκός της παρέλασης εξακολουθεί να θυμίζει ομάδα του Σεπτέμβρη. «Είμαστε αργοί στις αντιδράσεις μας, αλλά την προσπάθεια δεν μπορεί να την αμφισβητήσει κανείς», είπε ο Ομπράντοβιτς, μετρώντας τα 15 επιθετικά ριμπάουντ των παικτών του. Έντεκα στο πρώτο μέρος, μηδέν στα δεκαοκτώ λεπτά που ακολούθησαν, τέσσερα μαζεμένα στην κρισιμότερη φάση του αγώνα.

Έχει ακόμη πολλή δουλειά μπροστά του, ο Σέρβος μάγιστρος. Η επιστροφή του Σλούκα, του Ναν, πιο πριν του Φαλ και ακόμα πιο πριν του Χέις-Ντέιβις υποχρέωσε την ομάδα σε μία νέα, ταχύρρυθμη μίνι προετοιμασία, όπου θα πρέπει να οργανωθούν εξαρχής οι εργοστασιακές ρυθμίσεις του σχεδιασμού.

Το ροτέισιον σετάρεται και ξανασετάρεται περίπου από το μηδέν, τα ζευγάρια και οι τριάδες στο παρκέ αλλάζουν πρόσωπα και χαρακτηριστικά, οι μπάλες μοιράζονται από άλλα χέρια σε άλλα χέρια, οι ρόλοι δεν είναι πια όπως πριν. Τρανό παράδειγμα η συνύπαρξη Φρανσίσκο και Ναν, που ο καθένας θέλει τη μπάλα και την ομάδα δική του. Ο Ομπράντοβιτς τους έβαλε μαζί στο παρκέ μόνο στο φινάλε και μόνο στην επίθεση, όταν χρειαζόταν σκορ per mare per terram.

Την πρώτη φορά πήρε το χρίσμα για να σουτάρει ο Σιλβέν Φρανσίσκο, αλλά ο Γάλλος εκτόξευσε δύο τούβλα και ξελάσπωσε χάρη στη χείρα βοηθείας του παλιού, καλού Λεσόρ. Τα απανωτά φόλοου του ατρόμητου Γάλλου στο 73-74 διέσωσαν τον Παναθηναϊκό πάνω που το φάντασμα μίας δεύτερης ήττας χαμογελούσε πάνω από τις κατάμεστες κερκίδες.

Την επόμενη φορά που οι «πράσινοι» κλήθηκαν να ισορροπήσουν πάνω στο τεντωμένο σχοινί, ωστόσο, ο Ομπράντοβιτς σχεδίασε στο τάιμ-άουτ ένα ξεδιάντροπο isolation play για τον Ναν, έστειλε τέσσερις παίκτες στην τελική γραμμή (με τον Φρανσίσκο δόλωμα στη γωνία), με μοναδική εντολή προς το κουαρτέτο να βγει ο Λεσόρ ψηλά για να σκρινάρει. Και άφησε τα υπόλοιπα στον Αμερικανό.

«I’m back», είπε αυτός, όσο μετρούσε στο μυαλό του τα δευτερόλεπτα. Ο Ναν κινήθηκε σαν μετρονόμος, πάτησε γερά μέσα στη ρακέτα μπροστά στον αλτικό Μόουζες Ράιτ και άφησε τη μπάλα να γλιστρήσει από τα δάχτυλά του τη στιγμή που το 24άρι μηδενιζόταν: και καλάθι και πολύτιμος κερδισμένος χρόνος και έκρηξη από την κερκίδα.

Ποιος φανταζόταν, ότι το «Όχι» του 2026 θα ακουγόταν με αξάν Σικάγου; Δεν ξέρω τι είδους αστείο είναι αυτό, να στήνει ο αλγόριθμος ελληνοϊταλική μάχη παραμονή της 28ης Οκτωβρίου, αλλά ας το αφήσουμε αυτό στην άκρη για να μη χάσουμε τη μπάλα.

Αν κρίνω από την αμορφωσιά της νεοελληνικής κοινωνίας, άλλωστε, οι μισοί στις εξέδρες νομίζουν ότι το ’40 διώξαμε τους Τούρκους, ενώ οι άλλοι μισοί πιστεύουν ότι τους Γερμαναράδες τους έδιωξε ο Κασιδιάρης. Ενώ ξεκάθαρα θα ήταν με τους απέναντι.

Για όλα τα υπόλοιπα, κοπιάστε ευθύς αμέσως στο κατάφωτο στούντιο του Gazz Floor, με ένα κλικ σε αυτόν εδώ τον σύνδεσμο. Θα πούμε για Παναθηναϊκό, θα πούμε για Ολυμπιακό, θα πούμε για ΠΑΟΚ, θα πούμε για Άρη, θα πούμε φυσικά και για …Λιόλιο. Ακούστε αν θέλετε και όσα είπε η αφεντομουτσουνάρα μου στο απογευματινό Μαγκαζίνο του Gazzetta, νομίζω θα σας αρέσουν.

VISA: «Το Ζεις με Πάθος-Το Ζούμε Μαζί Σου»